سایه سنگین استبداد بر مام وطن، تحلیل دکتر عارف کعبی رئیس تشکیلات دولت اهواز از انتقال بحرانهای رژیم به خیابانهای اهواز
تنها پس از فروکش کردن نسبی تنشهای نظامی و بینالمللی در منطقه، ماشین سرکوب درونمرزی جمهوری اسلامی دوباره با شدتی مضاعف در کوچهها و محلههای حاشیهنشین اهواز روشن شده است. دکتر عارف کعبی، رئیس تشکیلات دولت اهواز، در تبیین موج جدید بازداشتهای فلهای و هجوم خونین به مناطقی نظیر قلعه چنعان و کوتعبدالله، این حرکت را نشانهای از «استیصال ساختاری رژیم» میداند.
سرکوب داخلی، پاداش رژیم به انزوای بینالمللی
دکتر عارف کعبی با اشاره به الگوی رفتاری دیرینه حکومت مرکزی ایران میگوید:
«هر زمان که رژیم در پهنه بینالمللی و محاسبات منطقهای با بنبست یا عقبنشینی مواجه میشود، برای بازسازی اقتدار پوشالی و ایجاد رعب در جامعه، به اهواز و دیگر ملتهای غیرفارس یورش میآورد. بازداشت فلهای دهها فعال مدنی و عقیدتی عرب، از جمله پیرمرد ۶۱ سالهای چون عبدالحسین بدوی تا جوانان ۲۰ ساله، نشاندهنده دستپاچگی امنیتی و عدم وجود هرگونه مشروعیت سیاسی در این خاک است.»
رئیس تشکیلات دولت اهواز معتقد است که شهادت دستکم دو شهروند در جریان یورش خونین به قلعه چنعان و ناپدیدسازی قهری دهها تن دیگر بدون دسترسی به وکیل و حق تماس، نقض آشکار کنوانسیونهای بینالمللی است که رژیم ایران مدعی پایبندی به آنهاست.
بخشی از هویت احراز شده بازداشتشدگان اخیر:
نام و نام خانوادگی
سن
وضعیت تاهل
وضعیت حقوقی / محل بازداشت
عبدالحسین بدوی
۶۱ ساله
–
نامشخص (نگرانی از کهولت سن)
حسن عبیداوی
۵۰ ساله
متأهل
نامشخص / انتقال به مکان نامعلوم
حسین بترانی
۴۰ ساله
متأهل
نامشخص / انتقال به مکان نامعلوم
محمد حزباوی
۳۶ ساله
متأهل
نامشخص / انتقال به مکان نامعلوم
جاسم سواری
۳۴ ساله
متأهل
نامشخص / انتقال به مکان نامعلوم
محمد خنفری
۲۲ ساله
متأهل
نامشخص / انتقال به مکان نامعلوم
محمد حزباوی
۲۱ ساله
مجرد
نامشخص / انتقال به مکان نامعلوم
آپارتاید ترکیبی: هویت، عقیده و معیشت
دکتر کعبی در بخش دیگری از تحلیل خود به تشریح ابعاد چندگانه تبعیض مذهبی و اقتصادی علیه شهروندان عرب اهوازی میپردازد. به باور او، برخورد مأموران اطلاعات با نوکیشان و شهروندان اهل سنت اهواز، نشان از ترس عمیق ایدئولوژیک تهران دارد. او اظهار میدارد:
«رژیم حتی از برگزاری یک نماز جماعت ساده در خانههای شخصی شهروندان ما واهمه دارد. آزادی مذهبی در اهواز به طور کامل جرمانگاری شده است. جرم فرزندان ما در اهواز، داشتن مطالبه برای ابتداییترین حقوق انسانی از جمله حق آموزش به زبان مادری، آزادی عقیده و توزیع عادلانه ثروت است؛ مطالبهای که رژیم با برچسبهای امنیتی به آن پاسخ میدهد.»
وی همچنین با اشاره به تضاد عمیق میان فقر مطلق مردم اهواز و منابع عظیم انرژی موجود در زیر پای آنها، از مفهوم «آپارتاید اقتصادی» استفاده کرده و میافزاید:
«شرمآور است که جوانان تحصیلکرده عرب به دلیل هویت قومی خود پشت درهای بستهی شرکتهای نفتی و پتروشیمی میمانند و اولویت استخدام به نیروهای پروازی و غیربومی داده میشود، در حالی که سهم مردم ما از این صنایع، تنها ریزگردها، بیماری و حاشیهنشینی است.»
فراخوان به اقدام بینالمللی
رئیس تشکیلات دولت اهواز در پایان، توجه افکار عمومی جهان و نهادهای بینالمللی را به وضعیت بحرانی زندانهای اهواز، به ویژه وضعیت نگرانکننده یحیی ناصری در زندان شیبان جلب کرده و تاکید میکند که سکوت رسانههای جهانی در مواجهه با این فجایع، به مثابه چراغ سبزی به نهادهای امنیتی ایران برای تشدید اعدامها و شکنجههاست. او از تمامی مجامع بینالمللی و سازمانهای حقوق بشری خواست تا پیش از وقوع یک فاجعه انسانی بزرگتر، بر پرونده نقض حقوق بشر در اهواز تمرکز کنند و صدای این مردم بیصدا باشند.
نويسندة :امين زرگاني
