
قطعی گسترده اینترنت در ایران وارد پنجاهوپنجمین روز متوالی شده و بر اساس دادههای نهاد مستقل «نتبلاکس»، سطح دسترسی به شبکه جهانی به حدود ۲ درصد از حالت عادی سقوط کرده است؛ رقمی که نشاندهنده یکی از شدیدترین محدودیتهای دیجیتال در سالهای اخیر است.
این اختلال طولانیمدت تنها یک محدودیت فنی نیست، بلکه به بحرانی چندبعدی تبدیل شده که بخشهای مختلف اقتصادی و اجتماعی را تحت تأثیر قرار داده است. کسبوکارهای آنلاین، سیستمهای پرداخت، تجارت الکترونیک و حتی خدمات روزمره وابسته به اینترنت با اختلال جدی مواجه شدهاند. بسیاری از فعالان اقتصادی از کاهش شدید درآمد، توقف فعالیتها و از دست رفتن بازارهای داخلی و خارجی خبر میدهند.
این محدودیتها موجب کاهش دسترسی آزاد به اطلاعات و محدود شدن ارتباطات عمومی شده است. تداوم چنین وضعیتی میتواند به افزایش شکاف دیجیتال و گسترش نوعی «اینترنت محدود و طبقهبندیشده» منجر شود؛ مدلی که در آن تنها گروههای خاص به اینترنت پایدارتر و باکیفیتتر دسترسی دارند.
ادامه این روند میتواند پیامدهای بلندمدتی برای اقتصاد دیجیتال ایران داشته باشد؛ از کاهش اعتماد سرمایهگذاران تا مهاجرت نیروی متخصص و تضعیف زیرساختهای نوآوری. همچنین، محدودیت گسترده اینترنت در شرایطی که بسیاری از کشورها به سمت توسعه اقتصاد مبتنی بر فناوری حرکت میکنند، میتواند جایگاه ایران را در رقابتهای منطقهای و جهانی تضعیف کند.
قطعی ۵۵ روزه اینترنت نهتنها یک اختلال موقت، بلکه نشانهای از یک چالش ساختاری در حوزه حکمرانی دیجیتال است؛ چالشی که پیامدهای آن فراتر از فضای مجازی، بر زندگی روزمره، اقتصاد و آینده توسعه کشور تأثیرگذار خواهد بود.



