قالیباف به نبیه بری: آتشبس در لبنان برای ما به اندازه آتشبس در ایران اهمیت دارد
تهران – اظهارات اخیر محمدباقر قالیباف در گفتوگوی تلفنی با نبیه بری، بار دیگر ابعاد راهبرد منطقهای حکومت تهران را برجسته کرده است؛ رویکردی که در آن، تحولات لبنان و جایگاه حزبالله بهعنوان بخشی از معادلات حیاتی سیاست خارجی تعریف میشود.
قالیباف در این تماس تأکید کرد که برقراری آتشبس در لبنان «به اندازه» آتشبس در جغرافیای ایران اهمیت دارد؛ عبارتی که از منظر تحلیلگران، صرفاً یک موضعگیری دیپلماتیک نیست، بلکه نشانهای از همترازی اولویتهای داخلی و منطقهای در سیاستگذاری کلان حکومت تهران است.
لبنان، بهویژه از مسیر نفوذ حزبالله، یکی از مهمترین نقاط اتکای راهبردی حکومت تهران در منطقه محسوب میشود. از این منظر، ثبات یا بیثباتی در لبنان مستقیماً بر موازنه قدرت منطقهای و توان بازدارندگی این محور تأثیر میگذارد.
تأکید قالیباف بر اهمیت آتشبس در لبنان، در واقع بیانگر نگرانی از تضعیف موقعیت حزبالله در شرایطی است که فشارهای نظامی و دیپلماتیک بر این گروه افزایش یافته است. در چنین شرایطی، هرگونه درگیری طولانیمدت میتواند هزینههای سیاسی و نظامی سنگینی برای متحدان تهران به همراه داشته باشد.
این تماس تلفنی در حالی انجام شده که ایالات متحده تلاشهای خود برای میانجیگری میان لبنان و اسرائیل را افزایش داده است. چنین تحرکاتی نشان میدهد که پرونده لبنان به یکی از محورهای اصلی دیپلماسی منطقهای تبدیل شده و بازیگران مختلف در تلاش برای مدیریت یا مهار تنشها هستند.
در همین راستا، قالیباف که اخیراً در گفتوگوهای مرتبط با آمریکا در اسلامآباد نیز نقش داشته، در دیدار با فرمانده ارتش پاکستان نیز بر تحولات منطقهای تأکید کرده است؛ نشانهای از فعال شدن کانالهای چندجانبه برای مدیریت بحران.
مهمترین نکته در این اظهارات، همسطح قرار دادن مسئله لبنان با وضعیت داخلی است. این رویکرد میتواند نشان دهد که برای حکومت تهران، حفظ نفوذ منطقهای – بهویژه از طریق حزبالله – نهتنها یک اولویت خارجی، بلکه بخشی از امنیت داخلی تلقی میشود.
به بیان دیگر، ساختار تصمیمگیری در تهران، ثبات در لبنان را بهعنوان امتداد ثبات در داخل تعریف میکند؛ نگاهی که ریشه در دکترین «عمق راهبردی» دارد.
در عین حال، اشاره به «آتشبس در ایران» نیز از سوی برخی ناظران مورد توجه قرار گرفته است. در شرایطی که فضای داخلی با تنشها و نارضایتیهای مختلف همراه است، استفاده از این تعبیر میتواند تلاشی برای بازتعریف وضعیت داخلی در قالب ادبیات دیپلماتیک باشد.
اظهارات قالیباف درباره اهمیت همزمان آتشبس در لبنان و جغرافیای ایران، تصویری روشن از اولویتهای راهبردی حکومت تهران ارائه میدهد؛ جایی که مرز میان سیاست داخلی و خارجی کمرنگ شده و تحولات منطقهای، بهعنوان بخشی از امنیت ملی تعریف میشوند. در چنین چارچوبی، لبنان نه یک پرونده خارجی، بلکه یکی از مؤلفههای کلیدی در معادله قدرت و بقا برای تهران محسوب میشود.
