فایننشال تایمز: سپاه با ماهواره جاسوسی چین، پایگاههای آمریکا در خاورمیانه رصد میکند
لندن – روزنامه فایننشال تایمز در گزارشی افشاگرانه از ورود همکاریهای نظامی–اطلاعاتی میان پکن و تهران به مرحلهای تازه پرده برداشت؛ مرحلهای که بهگفته ناظران، میتواند توازن امنیتی در خاورمیانه را بهطور محسوسی تغییر دهد.
بر اساس این گزارش، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در جریان درگیریهای اخیر، بهصورت مخفیانه از یک ماهواره جاسوسی ساخت چین برای رصد و حتی هدفگیری پایگاههای نظامی ایالات متحده آمریکا در منطقه استفاده کرده است. گفته میشود این ماهواره در اواخر سال ۲۰۲۴ در اختیار تهران قرار گرفته و از آن زمان، بهعنوان ابزاری کلیدی در ارتقای توان اطلاعاتی سپاه به کار گرفته شده است.
آنچه این گزارش را برجسته میکند، صرفاً استفاده از یک فناوری پیشرفته نیست، بلکه ماهیت این همکاری است. روابط تهران و پکن پیش از این بیشتر در حوزههای اقتصادی و سیاسی تعریف میشد، اما اکنون نشانههایی جدی از ورود به سطح «همکاری عملیاتی نظامی–اطلاعاتی» دیده میشود.
دسترسی به دادههای ماهوارهای با دقت بالا، به سپاه این امکان را میدهد که تحرکات نظامی، استقرار نیروها و زیرساختهای حساس آمریکا در خاورمیانه را با جزئیات بیشتری رصد کند. چنین قابلیتی نهتنها در جمعآوری اطلاعات، بلکه در طراحی عملیاتهای دقیقتر و حتی حملات هدفمند نقش تعیینکننده دارد.
گزارش رویترز به نقل از سیانان نیز این نگرانیها را تشدید کرده است. طبق ارزیابیهای اطلاعاتی آمریکا، چین در حال بررسی ارسال سامانههای پدافند هوایی به ایران در هفتههای آینده است؛ اقدامی که احتمالاً از مسیر کشورهای ثالث انجام خواهد شد تا حساسیتهای بینالمللی را کاهش دهد.
این تحولات نشان میدهد که همکاریهای پکن–تهران از سطح تبادل اطلاعات فراتر رفته و به سمت ایجاد یک «محور امنیتی» در حال حرکت است؛ محوری که میتواند در برابر نفوذ و حضور نظامی آمریکا در منطقه تعریف شود.
استفاده از ماهواره جاسوسی، بهویژه در بستر یک درگیری فعال، میتواند معادلات جنگی را بهطور جدی تغییر دهد. افزایش دقت اطلاعاتی، زمان واکنش را کاهش داده و احتمال غافلگیری را بالا میبرد. در چنین شرایطی، پایگاههای نظامی آمریکا در منطقه با تهدیدات پیچیدهتر و پیشبینیناپذیرتری مواجه خواهند شد.
از سوی دیگر، این سطح از همکاری میتواند رقابتهای ژئوپلیتیک میان قدرتهای بزرگ را به خاورمیانه منتقل کند؛ جایی که پیشتر نیز بهدلیل تنشهای مزمن، بستر مناسبی برای درگیریهای نیابتی بوده است.
