
انتشار یک پیام از سوی عباس عراقچی درباره آزاد شدن تردد کشتیها در تنگه هرمز، موجی از واکنشها، تناقضگوییها و اختلاف نظرها را در میان مقامات و رسانههای نزدیک به حکومت تهران بهدنبال داشت.
عراقچی در پیامی به زبان انگلیسی اعلام کرد که عبور و مرور کشتیهای تجاری در تنگه هرمز برای باقیمانده دوره آتشبس «بهطور کامل آزاد» شده است، هرچند تأکید کرد این تردد باید در مسیرهای از پیش تعیینشده توسط نهادهای دریایی انجام گیرد.
ساعاتی پس از این اظهارات، دونالد ترامپ نیز اعلام کرد که تنگه هرمز «کاملاً باز» شده است؛ موضوعی که در کنار تأکید او بر ادامه محاصره دریایی بنادر ایران، به افزایش ابهام در فضای سیاسی انجامید.
این موضعگیریها در حالی مطرح شد که آتشبس میان طرفین تنها چند روز دیگر اعتبار داشت و یکی از شروط اصلی آمریکا، بازگشایی این مسیر حیاتی انرژی عنوان شده بود.
پس از پیام وزیر خارجه، روایتهای متفاوتی از سوی نهادهای مختلف در داخل حکومت تهران منتشر شد. برخی منابع نظامی اعلام کردند که تردد تنها برای کشتیهای غیرنظامی مجاز است و کشتیهای نظامی همچنان اجازه عبور ندارند.
در همین حال، حسابی منتسب به نیروی دریایی سپاه پاسداران نیز از اعمال «نظم جدید» در تنگه هرمز خبر داد که شامل کنترل کامل تردد و الزام به دریافت مجوز از این نیرو بود.
همزمان، برخی رسانههای نزدیک به حکومت از جمله خبرگزاری فارس و خبرگزاری تسنیم از نبود شفافیت در اطلاعرسانی انتقاد کرده و فضای عمومی را «سردرگم» توصیف کردند.
در ادامه، اظهارنظرهای متعددی از سوی مقامات مختلف منتشر شد. اسماعیل بقایی اعلام کرد که وضعیت تنگه هرمز «در میدان تعیین میشود، نه در فضای مجازی» و در عین حال بهصورت ضمنی باز بودن مسیر برای کشتیهای غیرنظامی را تأیید کرد.
از سوی دیگر، محمدباقر قالیباف با رد برخی ادعاهای مطرحشده از سوی ترامپ، تأکید کرد که تردد کشتیها تنها در چارچوب تعیینشده و برای شناورهای غیرنظامی امکانپذیر است.
در همین حال، سکوت شورای عالی امنیت ملی در این تحولات، بر ابهامها افزوده و واکنش برخی جریانهای داخلی را برانگیخته است.
تناقض در اظهارات مقامات، واکنشهایی را در میان حامیان حکومت نیز بهدنبال داشت. در حالی که پیشتر بر بسته بودن تنگه هرمز بهعنوان یک «اهرم فشار» تأکید میشد، اعلام بازگشایی آن – حتی بهصورت محدود – برای بخشی از این بدنه قابلقبول نبود و به بروز اختلافات در فضای عمومی انجامید.
در میان تمامی روایتهای متناقض، تنها نکته مشترک میان اظهارات مقامات حکومت تهران و آمریکا، باز بودن تنگه هرمز برای کشتیهای غیرنظامی در چارچوبی محدود است. با این حال، سایر موضوعات از جمله نحوه کنترل مسیر، وضعیت محاصره دریایی و مسائل مرتبط با مذاکرات، همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد.
این وضعیت، نشانهای از شکاف در مدیریت پیام و نبود هماهنگی در سطوح مختلف تصمیمگیری در حکومت تهران ارزیابی میشود؛ موضوعی که میتواند بر روند تحولات سیاسی و امنیتی پیشرو تأثیرگذار باشد.



