
برگزاری کنفرانس بینالمللی اهواز در بروکسل؛ افشای جنایات جنگی و تبدیل مسئله اهواز به پروندهای جهانی
همزمان با افزایش توجه جهانی به پیامدهای جنگ ۴۰ روزه، کنفرانس بینالمللی اهواز با حضور فعالان سیاسی، حقوقدانان و کارشناسان بینالمللی در بروکسل برگزار خواهد شد؛ نشستی که هدف آن، بینالمللی کردن مسئله اهواز، تبدیل آن به یک پرونده حقوق بشری در سطح جهانی و افشای سیاستهای حکومت تهران در قبال این منطقه عنوان شده است.
این کنفرانس که با حمایت نهادهای حقوق بشری اروپایی و خاورمیانهای برگزار میشود، قرار است به بررسی ابعاد مختلف بحران در اهواز بپردازد. سخنرانان در این نشست، به موضوعاتی از جمله غارت منابع طبیعی—از جمله نفت، گاز و آب رود کارون—سرکوب سیستماتیک و نقض حقوق اساسی ملت اهواز خواهند پرداخت.
همچنین در این کنفرانس تأکید خواهد شد که جنگ اخیر نهتنها بحرانهای پیشین را تشدید کرده، بلکه با تخریب زیرساختها، افزایش آلودگیهای زیستمحیطی و گسترش فقر و بیکاری، شرایطی فاجعهبار برای ملت اهواز رقم زده است.
یکی از محورهای کلیدی این نشست، طرح درخواست برای بهرسمیتشناختن حق تعیین سرنوشت ملت اهواز از سوی جامعه بینالمللی خواهد بود؛ موضوعی که به باور برگزارکنندگان، دیگر نمیتواند در چارچوب «مسئله داخلی» باقی بماند و نیازمند ورود نهادهای بینالمللی، از جمله سازمان ملل متحد است.
در همین حال، گزارشهای میدانی و تصویری منتشرشده از داخل اهواز، ابعاد تکاندهندهای از وضعیت جنگی را نشان میدهد. بر اساس این گزارشها، نیروهای وابسته به حکومت تهران در موارد متعدد از غیرنظامیان—بهویژه زنان و کودکان—بهعنوان سپر انسانی در برابر حملات احتمالی ایالات متحده آمریکا و اسرائیل استفاده کردهاند؛ اقدامی که در حقوق بینالملل مصداق آشکار جنایت جنگی به شمار میرود.
در یکی از موارد گزارششده، یک مجموعه نظامی شامل انبار مهمات و مراکز فرماندهی در داخل یک مدرسه در اهواز مستقر شده که عملاً آن را به هدفی نظامی تبدیل کرده و جان دانشآموزان و معلمان را در معرض خطر قرار داده است. همچنین گزارشهایی از تجمع اجباری غیرنظامیان بر روی پلها و در اطراف مراکز صنعتی حساس، از جمله کارخانه فولاد اهواز، منتشر شده که نشاندهنده استفاده هدفمند از شهروندان بهعنوان سپر انسانی در نقاط استراتژیک است.
از منظر تحلیلی، همزمانی برگزاری این کنفرانس با انتشار چنین گزارشهایی، بیانگر تلاش سازمانیافته برای مستندسازی و بینالمللیسازی اتهامات علیه حکومت تهران است. این روند میتواند زمینهساز طرح پروندههای حقوقی در نهادهایی مانند دیوان کیفری بینالمللی شود؛ بهویژه در صورت تأیید مستقل شواهد مربوط به استفاده از سپر انسانی و هدف قرار دادن غیرنظامیان.
در سطح کلان، این تحولات نشاندهنده ورود مسئله اهواز به مرحلهای جدید است؛ مرحلهای که در آن، روایتهای محلی در حال تبدیل شدن به گفتمانهای بینالمللی هستند. جنگ ۴۰ روزه، بهجای آنکه صرفاً یک بحران نظامی باقی بماند، اکنون به بستری برای طرح مطالبات سیاسی و حقوق بشری گستردهتر تبدیل شده است.
در چنین شرایطی، کنفرانس بروکسل میتواند بهعنوان نقطه عطفی در مسیر شکستن سکوت جهانی درباره مسئله اهواز عمل کند؛ تلاشی که هدف آن، جلب توجه افکار عمومی و نهادهای بینالمللی به پیامدهای انسانی، اقتصادی و زیستمحیطی سیاستهای حکومت تهران در این منطقه است.



