مقایسه حقوق یک معلم در ایران با سایر کشورهای جهان
در پی گردهمایی اعتراضی بزرگ معلمان روز پنجشنبه۲۲ مهرماه که در بیش از ۴۰ شهر انجام شد. این گردهماییها در اعتراض به اجرا نشدن طرح افزایش حقوق و رتبهبندی جدید است. خواسته اصلی معلمان، افزایش حقوق یک معلم به میزان ۸۰ درصد حقوق اعضای هیات علمی دانشگاهها میباشد.
شایان ذکر است که سند تحول بنیادین آموزش و پرورش در سال۹۰ به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسیده است. طبق این سند، حقوق معلمان باید بر اساس سطح کیفی آنها مشخص شود. این طرح بدلیل بار مالی آن و مخالفت سازمان برنامه و بودجه، تاکنون اجرایی نشده است. دولت برای خاموش کردن اعتراضات معلمان وعده افزایش ۲۰ تا ۲۵ درصدی حقوقها را داده است. این میزان افزایش حقوق بسیار پایینتر از سطح مطالبات آنها است.
حقوق یک معلم مصری ۶ برابر یک معلم ایرانی است.
نشریه بیزینس اینسایدر به بررسی میزان حقوق و دستمزد معلمان در کشورهای مختلف پرداخته است. بر اساس آمارهای این نشریه حقوق یک معلم آمریکایی در آغاز استخدام به طور متوسط ۳۹ هزار دلار در سال است.
حقـوق یک معلـم با سابقه در آمریکا به سطح ۶۷ هزار دلار در سال میرسد. این درحالی است که درآمد متوسط یک آمریکایی سالانه ۴۰ هزار دلار است.
ممکن است این فکر به ذهن بیاید که سطح حقـوق در کشور آمریکا بالا است. اما حقوق معلمان در کشور لوکزامبورک در ابتدای استخدام، نزدیک به ۷۰ هزار دلار میباشد. معلمـان با تجربه، سالانه تا ۱۲۴ هزار دلار حقوق دریافت میکنند. این حقوق برای نزدیک به ۲۵ ساعت کار در هفته میباشد.
کمترین حقـوق معلمان در اروپا مربوط به کشور اسلواکی است. حقـوق معلمـان در این کشور ۲۲ هزار دلار است. که با احتساب دلار ۲۷ هزار تومان ماهانه ۴۹.۵ میلیون تومان میشود.
فاصله زیاد حقوق یک معلم ایرانی حتی با کشورهای آفریقایی
حقـوق یـک معلـم در ایران حتی با دریافتی معلمان کشورهای آفریقایی هم فاصله بسیاری دارد. حقوق معلمان در آفریقای جنوبی و مصر، چندین برابر حقــوق معلمـان در ایران است. دریافتی معلمان در آفریقای جنوبی سالانه ۱۹ هزار دلار میباشد. معلمان در کشور مصر هم سالانه ۱۳.۵ هزار دلار حقوق دریافت میکنند. حقـوق معلمان در ایران بطور متوسط کمتر از ۵ میلیون تومان است. که سالانه ۲.۲ هزار دلار میشود. به این صورت مشخص است، حقـوق یک معلـم در ایران فاصله زیادی با کشورهای آمریکایی، اروپایی و حتی آفریقایی دارد.
پیشرفت فرهنگی و اقتصادی یک جامعه رابطه مستقیم با جایگاه معلم در آن جامعه دارد. معلمان ایران که زیر خط فقر زندگی میکنند، نمیتوانند سرمشق خوبی برای دانشآموزان خود باشند. آنها با دیدن وضعیت اقتصادی معلم، خود انگیزهای برای ادامه تحصیل نخواهند داشت. اعتراضات معلمان با توجه به انتهای آستانه تحمل جامعه میتواند باعث به خیابان آمدن معلمان و دانشآموزان شود. سران حکومت بایستی شعارهای«معلـم قیام کن، از حق خود دفاع کن»، «تا حق خود نگیریم، از پا نمینشینیم»، «معلم زندانی، آزاد باید گردد» را جدی بگیرند.