
پیوند قرنیه چشم محکومان به اعدام به مجروحان حزبالله در بیمارستان نور تهران
در گزارشات جدید که از کادر بیمارستان نور تهران منتشر شده است،این خبر که قرنیه چشم زندانیان محکوم به اعدام در ایران برداشته شده و به چشم مجروحان حزبالله لبنان پیوند زده میشود. این خبر، که به سرعت در رسانهها و شبکههای اجتماعی منتشر شد، توجه گستردهای را به خود جلب کرده است.
این ماجرا بر اساس گزارشات درز کرده، در بیمارستان نور تهران رخ میدهد، جایی که پزشکان به طور ظاهری از اعضای بدن زندانیان محکوم به اعدام برای درمان مجروحان حزبالله لبنان استفاده میکنند. طبق این گزارشها، قرنیه چشم این زندانیان که تحت حکم اعدام قرار دارند، پس از مرگ مغزی یا اعدام، برداشته شده و به چشمهای مجروحانی که در حملات پیجرها آسیب دیدهاند، پیوند میشود.
این موضوع چالشهای جدی اخلاقی و حقوقی را به دنبال دارد. آیا این نوع استفاده از اعضای بدن محکومان به اعدام، بدون رضایت و حتی بدون اطلاع خانوادهها، نقض حقوق بشر و کرامت انسانی به حساب نمیآید؟ و آیا این کار از نظر قانونی در کشورهایی که به حقوق بشر احترام میگذارند، مجاز است؟
از سوی دیگر، واکنشهای مختلفی به این موضوع از سوی فعالان حقوق بشر و سازمانهای بینالمللی پیشبینی میشود. این ماجرا میتواند به عنوان یکی از موارد نقض حقوق بشر در جغرافیای ایران تلقی شود و باعث افزایش فشارهای بینالمللی بر حکومت تهران گردد. در مقابل، حکومت ایران و برخی گروههای وابسته ممکن است این اقدام را یک دستاورد پزشکی و نیکوکارانه معرفی کنند.
این ماجرا به یک نقطه حساس در تاریخ جغرافیای تبدیل شده است. از یک سو، استفاده از اعضای بدن زندانیان اعدامی، به نوعی بازتاب دهنده وضعیت بحرانی حقوق بشر در جغرافیای ایران است و از سوی دیگر، پیوند آن به سیاستهای منطقهای، نظیر حمایت از حزبالله لبنان، به ابعاد سیاسی و اجتماعی این قضیه دامن میزند.
این اتفاق نه تنها به لحاظ پزشکی، بلکه به لحاظ سیاسی نیز حساسیتهای بسیاری را به همراه دارد. این نوع اقدام، در شرایطی که بحرانهای سیاسی و نظامی در خاورمیانه شدت گرفتهاند، میتواند به یک ابزار نمادین برای نشان دادن حمایت ایران از گروههای نیابتیاش در منطقه باشد. در واقع، این کار میتواند نشاندهنده نوعی تبادل انسانی باشد که در آن، قربانیان داخلی به نوعی به عنوان منابع انسانی برای تقویت موقعیت حکومت تهران در عرصه بینالمللی استفاده میشوند.