پوریا حمیدی پس از افشای کشتار معترضان ۱۴۰۴ و هشدار به سیاستمداران غربی، به زندگی خود پایان داد

پوریا حمیدی، شهروند جوان ایرانی، پس از انتشار ویدیویی به زبان انگلیسی در کانال یوتیوب خود که در آن به اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ و کشته‌شدن هزاران معترض در ایران پرداخت، به زندگی خود پایان داد؛ اقدامی تکان‌دهنده که واکنش‌های گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی برانگیخته است.

او در این ویدیو، خطاب به دونالد ترامپ و سیاستمداران غربی، از آن‌ها خواست با «جمهوری اسلامی جنایتکار» معامله نکنند و چشم خود را بر سرکوب خونین مردم ایران نبندند. حمیدی در بخشی از پیام خود گفت:
«ما مردم ایران آدم‌های تنهایی هستیم.»

این جمله، که اکنون به نمادی از انزوای تحمیل‌شده بر جامعه معترض ایران بدل شده، به‌روشنی بیانگر احساس رهاشدگی مردمی است که در برابر خشونت دولتی، حمایت مؤثر بین‌المللی را غایب می‌بینند.

کنش نهایی پوریا حمیدی، از سوی بسیاری از فعالان و کاربران شبکه‌های اجتماعی، نه به‌عنوان یک تصمیم فردی، بلکه به‌مثابه نتیجه فشارهای روانی، سرکوب سیستماتیک و بن‌بست سیاسی ارزیابی شده است؛ بن‌بستی که در آن، حتی فریاد رساندن حقیقت به جهان، به بهای جان تمام می‌شود.

او تلاش داشت با رساندن پیام خود به افکار عمومی جهانی، توجه‌ها را به آنچه در ایران می‌گذرد جلب کند؛ کشوری که در آن اعتراض مسالمت‌آمیز با گلوله پاسخ داده می‌شود و روایت رسمی، جای حقیقت را گرفته است.

مرگ پوریا حمیدی، بار دیگر پرسش‌های جدی درباره مسئولیت جامعه جهانی، سکوت دولت‌ها در برابر سرکوب، و هزینه‌های انسانی سیاست «معامله به‌جای پاسخگویی» را برجسته کرده است.

یاد او، به‌عنوان جوانی که جان خود را در راه آگاهی‌بخشی فدا کرد، در حافظه جمعی معترضان ایرانی ماندگار خواهد ماند؛ فریادی خاموش‌شده که همچنان شنیده می‌شود.