همپیمانی پاریس با ترامپ علیه حکومت تهران؛ ملت های تحت جغرافیای ایران در مرکز معامله قدرتها
افشای پیام خصوصی امانوئل مکرون، رئیسجمهور فرانسه، به دونالد ترامپ، بار دیگر نشان داد که پرونده ایران در سیاست بینالملل، بیش از آنکه بر اساس حقوق ملتها باشد، ابزار چانهزنی و معاملات پشتپرده قدرتهای غربی است. مکرون در این پیام پیشنهاد داده است که نشست گروه هفت، به طور غیرمنتظره در پاریس برگزار شود و علاوه بر روسیه، اوکراین و دانمارک نیز برای گفتگو درباره گرینلند حضور یابند؛ اقدامی که قواعد سنتی گروه هفت را زیر پا گذاشته و تلاش فرانسه برای ایفای نقش میانجی در نظم متزلزل جهانی را آشکار میکند.
نکتهای که توجه تحلیلگران را بیشتر جلب کرده، اشاره مستقیم مکرون به ایران است: «ما میتوانیم کارهای بزرگی در ایران انجام دهیم.» این جمله مبهم، اما معنادار، حاکی از آن است که فرانسه عملاً در کنار ترامپ، خود را همپیمان بالقوه واشنگتن برای اعمال فشار و مداخلات در ایران آماده میکند. پرونده ایران، همانند سوریه، نه به عنوان یک ملت با حقوق مشخص، بلکه به عنوان یک ابزار راهبردی برای منافع قدرتهای فرامنطقهای، در دستور کار قرار گرفته است.
همزمان، همسویی مکرون و ترامپ درباره سوریه نشان میدهد که خاورمیانه و سرنوشت ملتهای منطقه، موضوع توافقهای پشتپرده میان بازیگران غربی است؛ توافقهایی که اغلب بدون حضور و اراده ملتهای تحت سلطه شکل میگیرد. این واقعیت، هشدار واضحی برای ملت های تحت جغرافیای ایران و ملتهای منطقه است که پرونده کشورشان همواره در معادلات قدرت، قابل معامله و هدف فشار و مداخلات فرامنطقهای خواهد بود.
تنش شخصی مکرون و ترامپ در حالی رخ میدهد که رئیسجمهور آمریکا، فرانسه را به وضع تعرفههای ۲۰۰ درصدی بر شراب تهدید کرده است؛ اما حتی در اوج تنش، مسیر هماهنگی و معامله بر سر پروندههای حساس جهانی باز است. پیامهای رد و بدلشده نشان میدهد که سیاست بینالملل عملگرایانه، فرصتطلبانه و در مواردی همراه با منافع مشترک قدرتها، بر حقوق ملتها تقدم دارد.
شایان ذکر است که نشست گروه هفت در پاریس، بیش از آنکه یک ابتکار دیپلماتیک نمادین باشد، تلاشی برای همسویی فرانسه با واشنگتن در پرونده حکومت تهران است؛ واقعیتی که حاکی از آن است که ملت ایران بار دیگر در معادلات پشت درهای بسته، بدون اراده و اختیار خود، هدف فشار و تهدید قدرتهای جهانی قرار گرفته است.
