نیویورکر افشا کرد:وقتی بیمارستانها هم امن نیستند؛ سرکوب مجروحان اعتراضات در جغرافیای ایران
مجله آمریکایی نیویورکر در گزارشی تازه، پرده از یکی از تاریکترین ابعاد سرکوب خیزش دیماه در جغرافیای ایران برداشته و نشان داده است که چگونه حکومت تهران حتی فضاهای درمانی را به ابزار امنیتی برای کنترل و حذف معترضان تبدیل کرده است.
این گزارش با عنوان معنادار «در ایران حتی بیمارستانها هم جای امنی نیستند» تأکید میکند که پس از آغاز اعتراضات گسترده، دهها معترض زخمی نهتنها امکان دسترسی ایمن به خدمات درمانی نداشتند، بلکه بیمارستانهای دولتی عملاً به امتداد بازوی نیروهای امنیتی بدل شدند. به گفته نیویورکر، بسیاری از مجروحان بهمحض مراجعه برای درمان، شناسایی، بازداشت یا در معرض تهدید قرار گرفتند.
بر اساس این گزارش، ترس از بازداشت و پروندهسازی امنیتی باعث شد شمار قابل توجهی از مجروحان از مراجعه به مراکز درمانی رسمی خودداری کنند؛ وضعیتی که در مواردی به تشدید جراحات یا حتی مرگ معترضان انجامیده است. نیویورکر این روند را نشانهای روشن از نقض سیستماتیک حق حیات و حق دسترسی به درمان میداند.
در واکنش به این وضعیت، گزارش میافزاید که گروهی از پزشکان و کادر درمان در نقاط مختلف کشور، بهصورت خودجوش اقدام به راهاندازی واحدهای درمانی مخفی برای مداوای مجروحان اعتراضات کردند. اقدامی انسانی که به گفته نیویورکر، خود این پزشکان و پرستاران را نیز به هدف برخوردهای امنیتی، تهدید، بازجویی و تعقیب قضایی تبدیل کرده است.
تحلیل نیویورکر نشان میدهد که حکومت تهران با امنیتیسازی بیمارستانها، عملاً اصل بیطرفی پزشکی را زیر پا گذاشته و مراکز درمانی را از کارکرد انسانی خود خارج کرده است؛ سیاستی که نهتنها ناقض موازین حقوق بشر، بلکه مغایر با ابتداییترین اصول اخلاق پزشکی و قوانین بینالمللی است.
این گزارش در ادامه هشدار میدهد که تداوم چنین رویکردی، اعتماد عمومی به نظام درمانی را بهطور کامل از بین میبرد و جامعه را بهسوی بحرانهای عمیقتر انسانی و بهداشتی سوق میدهد؛ بحرانی که مسئولیت مستقیم آن بر عهده ساختار امنیتی حاکم بر جغرافیای ایران است.
انتشار این گزارش، بار دیگر توجه افکار عمومی و نهادهای بینالمللی را به استفاده حکومت تهران از درمان بهعنوان ابزار سرکوب جلب کرده و میتواند زمینهساز پیگیریهای حقوقی و فشارهای سیاسی تازه علیه عاملان این سیاستها باشد.
