مرگ مشکوک عباس دلجوئی، دانشجوی دکتری اهواز، ۱۲ روز پس از آزادی از بازداشت
گزارشهای منتشرشده از مرگ مشکوک عباس دلجوئی، دانشجوی دکتری دامپزشکی دانشگاه چمران اهواز، پرده برمیدارد؛ دانشجویی که ۱۸ دیماه بازداشت، ۱۴ بهمن آزاد و تنها ۱۲ روز بعد، در ۲۶ بهمنماه، بنا بر اعلام منابع نزدیک «در خواب دچار سکته شده و جان باخته است».
براساس این گزارش اطلاعات دقیقی از آنچه در دوران بازداشت بر دلجوئی گذشته، در دست نیست؛ با این حال دوستان او تأکید میکنند که وی در دوره بازداشت تحت شکنجه قرار داشته است. همین فاصله کوتاه میان آزادی و مرگ، بههمراه نبود شفافیت درباره شرایط بازداشت، پرسشهای جدی درباره نقش فشارهای جسمی و روانی واردشده بر این دانشجو مطرح کرده است.
شایان ذکر است که این پرونده در امتداد الگوی نگرانکنندهای قرار میگیرد که فعالان حقوق بشر از آن با عنوان «مرگ خاموش» یا «اعدام غیررسمی» یاد میکنند؛ مواردی که در آنها افراد پس از آزادی از بازداشت، با عوارض ناگهانی و مرگهای غیرمنتظره مواجه میشوند. طرح ادعاهایی درباره تزریق داروهای نامشخص در بازداشتگاهها—که از سوی خانوادهها و همبندیهای سابق در موارد مشابه نیز مطرح شده—این نگرانی را تقویت میکند که پیامدهای بازداشت، بهصورت تأخیری و خارج از زندان بروز مییابد.
همزمان، فقدان هرگونه گزارش پزشکی مستقل، کالبدشکافی شفاف و پاسخگویی رسمی درباره علت دقیق مرگ، بر ابهامها میافزاید. تجربههای پیشین نشان میدهد که در چنین پروندههایی، نبود سازوکارهای تحقیق مستقل، اعتماد عمومی را بیش از پیش فرسوده و گمانهزنیها را تقویت میکند.
جانباختن عباس دلجوئی نهفقط یک تراژدی فردی، بلکه نشانهای از بحران پاسخگویی در برخورد با بازداشتشدگان است. مطالبه روشن خانوادهها و جامعه دانشگاهی، انجام تحقیقاتی مستقل و بیطرفانه درباره شرایط بازداشت، نوع رفتار با این دانشجو و علت واقعی مرگ اوست؛ مطالبهای که تحقق آن میتواند از تکرار «مرگهای خاموش» جلوگیری کند و حداقلی از اعتماد از دسترفته را بازگرداند.
