«سپهربابا» تصویر فریاد پدری در کهریزک در جستوجوی پیکر فرزندش
انتشار ویدیویی از پزشکی قانونی کهریزک، بار دیگر چهره عریان سرکوب و کشتار معترضان توسط حکومت تهران را به تصویر کشیده است؛ ویدیویی که نه صرفاً یک سند تصویری، بلکه فریادی انسانی از دل یکی از تاریکترین نقاط سرکوب در جغرافیای ایران است.
در این ویدیوی ۱۲ دقیقهای دلخراش، پدر جاویدنام سپهر ابراهیمی، نوجوان ۱۹ ساله و بوکسور آماتور، در میان پیکرهای بیجان جوانان و نوجوانانی که در خیزش ۱۸ و ۱۹ دی جان باختهاند، با صدایی شکسته نام فرزندش را فریاد میزند: «سپهر بابا کجایی؟»؛ پرسشی که در فضای سرد و بیرحم کهریزک بیپاسخ میماند.
پزشکی قانونی کهریزک، سالهاست به نمادی از خشونت ساختاری و بیپاسخماندن جنایتهای حکومت تهران تبدیل شده است. اکنون این مکان، بار دیگر در جریان سرکوب اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، به محل تجمیع پیکرهایی بدل شده که بسیاری از آنها بدون اطلاع خانوادهها، روزها و هفتهها پنهان نگه داشته شدند.
خانواده سپهر ابراهیمی پس از یک هفته بیخبری و جستوجوی طاقتفرسا، سرانجام پیکر فرزندشان را یافتند؛ نوجوانی که در شهرک اندیشه تهران و در جریان اعتراضات مردمی، با شلیک نیروهای سرکوبگر حکومت تهران کشته شد. سرنوشتی که با روایتهای مشابه دهها خانواده دیگر همپوشانی دارد.
فراتر از یک تصویر؛ سندی علیه روایت رسمی
این تصویر، تنها یک قاب احساسی نیست؛ بلکه سندی است علیه روایت رسمی حکومت تهران که تلاش دارد کشتار معترضان را انکار یا کماهمیت جلوه دهد. فریاد این پدر، نشان میدهد سرکوب، صرفاً آمار و عدد نیست، بلکه به فروپاشی خانوادهها و داغی ماندگار در حافظه جمعی جامعه منجر شده است.
در حالی که حکومت تهران همچنان از پذیرش مسئولیت این کشتار سرباز میزند، تصاویر و روایتهایی از این دست، به بخشی از پرونده مستند جنایت علیه معترضان تبدیل میشوند؛ پروندهای که نه با سانسور بسته میشود و نه با گذر زمان فراموش.
حافظهای که پاک نمیشود
جستوجوی یک پدر برای یافتن پسرش در سردخانه، تصویری است که بهسادگی از ذهن جامعه پاک نخواهد شد. این فریاد، فریاد هزاران خانوادهای است که فرزندانشان را در خیابانها از دست دادند و پاسخشان را نه در آغوش، که در سردخانهها جستوجو کردند.
کهریزک، بار دیگر شاهدی شد بر این واقعیت تلخ: حکومت تهران نهتنها معترضان را میکشد، بلکه حق سوگواری آرام و حقیقتگویی را نیز از خانوادهها دریغ میکند. اما همین تصاویر، به اسنادی بدل میشوند که دیر یا زود، مسیر پاسخگویی و دادخواهی را هموار خواهند کرد.
