زلزلههای مشکوک در جنوب فارس و بوشهر؛ رد پای فعالیتهای پنهان هستهای حکومت تهران؟
وقوع چندین زمینلرزه پیاپی در بوشهر، جنوب جغرافیای ایران، بار دیگر توجه کارشناسان و افکار عمومی را به وضعیت لرزهخیزی این منطقه حساس جلب کرده است. بر اساس اعلام مرکز لرزهنگاری ایالات متحده، زلزلهای به بزرگی ۴.۴ ریشتر، جنوب استان فارس و مناطق نزدیک به بوشهر را لرزاند. کانون این زمینلرزه در ۳۶ کیلومتری جنوبغربی شهرستان مهر در استان فارس گزارش شده است.
همزمان، مرکز پژوهشهای زمینشناسی آلمان از وقوع زمینلرزهای قویتر به بزرگی ۵.۵ ریشتر در جنوب جغرافیای ایران خبر داد؛ گزارشی که اختلاف در بزرگای اعلامی آن، بار دیگر مسئله تفاوت روشهای اندازهگیری و عمق کانون زلزله را برجسته میکند.
رسانههای داخل جغرافیای ایران نیز از ثبت دو زمینلرزه دیگر به بزرگی ۴.۲ و ۴.۷ ریشتر در حوالی شهر میمند از توابع شهرستان فیروزآباد خبر دادهاند؛ لرزههایی که بنا بر گزارشهای محلی، در مناطق مهمی چون عسلویه و بوشهر نیز احساس شده است.
بر اساس روایت شهروندان محلی، زلزلههای خفیف اما مکرر در عسلویه طی روزهای اخیر ادامه داشته است؛ رخدادهایی که به باور بسیاری از ساکنان منطقه، با فعالیتهای پنهانی و پرخطر هستهای حکومت تهران در جنوب کشور بیارتباط نیست. این نگرانی زمانی جدیتر میشود که بدانیم جنوب فارس و بوشهر در قلب کمربند انرژی و مجاورت تأسیسات حساس نفت، گاز و زیرساختهای راهبردی قرار دارد و هرگونه دستکاری زمینساختی یا فعالیتهای زیرزمینی میتواند پیامدهایی فراتر از خسارات محلی و حتی منطقهای به همراه داشته باشد.
برخی کارشناسان زمینشناسی هشدار میدهند که تداوم زمینلرزههای با بزرگای متوسط، بهویژه در مناطقی که سابقه فعالیتهای صنعتی و امنیتی سنگین دارند، میتواند نشانهای از برهمخوردن تعادل طبیعی پوسته زمین باشد؛ مسئلهای که فرضیه تأثیر فعالیتهای غیرشفاف هستهای حکومت تهران بر تحریک گسلهای فعال را تقویت میکند و ضرورت پایش مستقل، اطلاعرسانی شفاف و ارزیابی بینالمللی این فعالیتها را بیش از پیش برجسته میسازد.
در شرایطی که ساکنان این مناطق با اضطراب ناشی از لرزشهای مداوم زندگی میکنند، انکار، سکوت یا واکنش حداقلی نهادهای مسئول نهتنها به کاهش نگرانیها کمکی نمیکند، بلکه بیاعتمادی عمومی و ترس اجتماعی را تشدید میکند. در چنین وضعیتی، مدیریت بحران و ارتباطات عمومی دیگر صرفاً یک وظیفه فنی نیست، بلکه به مسئلهای امنیتی، انسانی و بینالمللی تبدیل شده است.
