در ادامه تشدید لحن مقامهای جمهوریخواه آمریکا علیه حکومت تهران، جان هوون، سناتور جمهوریخواه، در گفتوگویی با فاکسنیوز از اعزام دو ناوگروه هواپیمابر ایالات متحده به منطقه بهعنوان «نمایش قدرتی ضروری» یاد کرد و تأکید داشت که حاکمیت ایران «تنها زبان زور را میفهمد».
هوون این اقدام نظامی را تلاشی برای ارسال پیام روشن به رهبران حکومت تهران دانست و گفت هدف از آن، وادار کردن رژیم به درک «جدی بودن شرایط» و پذیرش ضرورت تغییر است. این اظهارات در فضایی مطرح میشود که تنشهای منطقهای، فعالیت نیروهای نیابتی و بنبستهای دیپلماتیک، سیاست واشنگتن در قبال تهران را به سمت فشار حداکثری سوق داده است.
با این حال، سناتور آمریکایی احتمال مسیر دیپلماتیک را بهطور کامل رد نکرد و با اشاره به نقش دونالد ترامپ و وزیر خارجهاش مارکو روبیو گفت شاید امکان نوعی توافق وجود داشته باشد، هرچند تحقق آن به رفتار تهران بستگی دارد. این دوگانه «فشار نظامی ـ گشایش دیپلماتیک» نشان میدهد که بخشی از جریان حاکم در آمریکا همچنان مذاکره را نه جایگزین، بلکه مکمل فشار میداند.
هوون در بخش تندتری از سخنانش،حکومت تهران را «سرکوبگرترین رژیم دینی» توصیف کرد و آن را متهم به کشتار گسترده معترضان داخلی و هدایت شبکهای از نیروهای نیابتی از جمله حماس، حزبالله و حوثیها دانست. او همچنین حکومت تهران را «بزرگترین صادرکننده تروریسم» خواند و به سیاستهای خصمانه تهران علیه اسرائیل اشاره کرد.
شایان ذکر است این اظهارات را میتوان بخشی از تلاش جمهوریخواهان برای مشروعیتبخشی به افزایش حضور نظامی آمریکا در منطقه دانست؛ حضوری که همزمان با اعتراضات داخلی ایران و افزایش حمایتهای نمادین جهانی از معترضان، معنا و کارکرد سیاسی دوچندانی یافته است. هوون با اشاره به این اعتراضات تأکید کرد که تصمیم نهایی درباره آینده حکومت ایران، بر عهده خود مردم این کشور است؛ موضعی که در عین حمایت لفظی از مطالبات مردمی، همچنان چارچوب فشار خارجی را حفظ میکند.
در مجموع، سخنان این سناتور آمریکایی تصویری روشن از راهبرد غالب واشنگتن ارائه میدهد: ترکیبی از نمایش قدرت، تهدید ضمنی و باز گذاشتن روزنهای محدود برای دیپلماسی؛ راهبردی که سرنوشت آن بیش از هر چیز به تحولات میدانی داخل ایران و محاسبات سیاسی دو طرف وابسته است.
