تبعیض سیستماتیک علیه جوانان تحصیل‌کرده عرب در اهواز؛ سرکوب، محرومیت و سرنوشت تحمیلی

حکومت تهران به سیاست‌های تبعیض‌آمیز و سرکوبگرانه خود علیه مردم عرب اهواز ادامه می‌دهد. جوانان تحصیل‌کرده عرب نه‌تنها از فرصت‌های شغلی برابر محروم‌اند، بلکه حتی در صورت استخدام، با موانع سنگینی برای ارتقا و دستیابی به جایگاه‌های مدیریتی روبه‌رو هستند. این تبعیض، نمونه‌ای آشکار از سیاست‌های سیستماتیکی است که مردم بومی اهوازی را از حقوق اولیه خود محروم کرده است.

محرومیت تحصیل‌کردگان عرب از امنیت شغلی و استخدام رسمی

در حالی که جوانان عرب اهوازی باوجود داشتن تحصیلات دانشگاهی، امید چندانی به اشتغال در مشاغل مناسب ندارند، حکومت تهران همچنان درهای استخدام رسمی را به روی آن‌ها بسته نگه داشته است. بسیاری از کارکنان باسابقه عرب که در ارگان‌های دولتی مشغول به کار هستند، حتی پس از سال‌ها خدمت، استخدام رسمی نمی‌شوند و در عوض، در پست‌های درجه سه مانند حراست و نگهبانی نگه داشته می‌شوند. این رویکرد بر پایه نژاد و هویت عربی این افراد است و ارتباطی با صلاحیت و توانایی‌های آن‌ها ندارد.

حذف سیستماتیک از مدیریت و تصمیم‌گیری

محرومیت از پست‌های مدیریتی یک سیاست آشکار در جهت به‌حاشیه‌راندن مردم بومی اهواز از ساختارهای تصمیم‌گیری و اداره امور منطقه است. حکومت تهران با نادیده‌گرفتن شایستگی‌های جوانان عرب، از ورود آن‌ها به رده‌های مدیریتی و کلیدی جلوگیری کرده و فرصت‌های شغلی و اداری را به نیروهای غیربومی واگذار می‌کند.

در کنار سیاست‌های تبعیض‌آمیز در حوزه اشتغال، حکومت تهران به‌طور مداوم جوانان و فعالان عرب را با اتهامات واهی بازداشت، بازجویی و تهدید می‌کند. هرگونه تلاش برای مطالبه حقوق شهروندی و اعتراض به این شرایط با برخوردهای امنیتی و سرکوب شدید روبه‌رو می‌شود. حکومت همواره مردم عرب را یک تهدید برای سیطره خود در منطقه می‌داند و هر بار با بهانه‌ای جدید، به بازداشت گسترده فعالان عرب و سرکوب اعتراضات آن‌ها می‌پردازد.

تبعیض علیه مردم بومی اهواز، سیاستی پایدار در حکومت تهران

تبعیض علیه مردم بومی اهواز تنها به حوزه اشتغال محدود نمی‌شود، بلکه در تمام ابعاد اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی نمود دارد. سیاست‌های حذفی و سرکوبگرانه حکومت تهران نشان‌دهنده تلاش سازمان‌یافته برای به‌حاشیه‌راندن و تضعیف هویت عربی در اهواز است.

سؤال اینجاست تا چه زمانی مردم عرب اهواز باید تاوان سیاست‌های نژادپرستانه حکومت تهران را بدهند؟ و آیا جامعه جهانی در برابر این تبعیض آشکار و سرکوب سیستماتیک سکوت خواهد کرد؟

سعیده بندر