تبعید 4 زندانی عرب اهوازی از زندان شیبان اهواز به زندان های یاسوج و اراک

روز سه‌شنبه ۷ بهمن‌ماه، چهار زندانی سیاسی محبوس در زندان شیبان اهواز، بدون اطلاع قبلی و خارج از ضوابط آیین‌نامه سازمان زندان‌ها، به زندان‌های یاسوج و اراک منتقل شدند؛ اقدامی که بیش از آن‌که اداری باشد، در چارچوب سیاست‌های تنبیهی و فرسایشی حکومت تهران علیه زندانیان سیاسی قابل تحلیل است.

بر اساس این گزارش ناظم بریهی و مختار آلبوشوکه، دو زندانی سیاسی محکوم به حبس ابد، از زندان شیبان به زندان اراک منتقل شده‌اند. هم‌زمان، توفیق بالدی و خلیل مروانی، دو زندانی سیاسی دیگر، به زندان یاسوج انتقال یافته‌اند. این جابه‌جایی‌ها بدون ارائه هرگونه توضیح رسمی و بدون رعایت اصول قانونی صورت گرفته است؛ رویکردی که پیش‌تر نیز بارها در قبال زندانیان سیاسی تکرار شده است.

شایان ذکر است که انتقال ناگهانی زندانیان سیاسی به زندان‌های دوردست، به‌ویژه پس از سال‌ها حبس، عملاً به معنای تشدید فشار روانی بر زندانی و خانواده اوست. قطع یا محدود شدن ملاقات‌ها، دشواری دسترسی به وکیل، و محرومیت از حمایت خانواده، بخشی از پیامدهای مستقیم این اقدام است؛ پیامدهایی که از نگاه نهادهای حقوق بشری، مصداق «مجازات مضاعف» محسوب می‌شود.

مختار آلبوشوکه، زندانی سیاسی محکوم به حبس ابد، تاکنون ۱۵ سال از دوران محکومیت خود را در زندان شیبان سپری کرده است. او که در اسفندماه ۱۳۸۹ در شهر خلف‌آباد (رامشیر) بازداشت شد، ابتدا در سال ۱۳۹۱ توسط شعبه ۳ دادگاه انقلاب اهواز به اعدام محکوم شد؛ حکمی که بعدها به حبس ابد تقلیل یافت. با این حال، حتی پس از گذشت سال‌ها حبس، پرونده‌سازی جدید علیه او در دوران زندان ادامه یافته است؛ رویه‌ای آشنا در سازوکار امنیتی حکومت تهران.

ناظم بریهی، دیگر زندانی منتقل‌شده به زندان اراک، متولد ۱۳۶۵ است که از مهرماه ۱۳۸۴ در بازداشت به‌سر می‌برد. او نیز با حکم حبس ابد، بیش از دو دهه از عمر خود را پشت میله‌های زندان گذرانده و نامش در فهرست زندانیانی قرار دارد که عملاً به حبس‌های طولانی‌مدت و فرسایشی محکوم شده‌اند.

در میان زندانیان منتقل‌شده، وضعیت توفیق بالدی نیز نگران‌کننده است. این زندانی سیاسی سنی‌مذهب، ششمین سال از ۱۵ سال محکومیت خود را می‌گذراند و پیش‌تر، با وجود شرایط نامساعد جسمانی، از رسیدگی پزشکی مناسب محروم بوده است. انتقال او به زندان یاسوج، نگرانی‌ها درباره تشدید محرومیت درمانی را افزایش داده است.

خلیل مروانی، دیگر زندانی سیاسی منتقل‌شده، به اتهام «عضویت در گروه‌های مخالف نظام» به ۱۵ سال حبس محکوم شده است؛ اتهامی کلی و امنیتی که بارها برای سرکوب مخالفان سیاسی و مدنی به‌کار گرفته شده است.

در مجموع، انتقال این چهار زندانی سیاسی از زندان شیبان اهواز به زندان‌های یاسوج و اراک را نمی‌توان اقدامی تصادفی یا اداری دانست. این جابه‌جایی‌ها بخشی از سیاست سیستماتیک حکومت تهران برای خاموش‌سازی، فرسایش روانی و افزایش هزینه مقاومت زندانیان سیاسی است؛ سیاستی که نه‌تنها حقوق زندانیان، بلکه حق خانواده‌ها برای ارتباط و اطلاع از وضعیت عزیزانشان را نیز نقض می‌کند.

تداوم این روند، بار دیگر ضرورت توجه نهادهای بین‌المللی حقوق بشر به وضعیت زندانیان سیاسی و استفاده ابزاری از «انتقال زندان» به‌عنوان ابزار سرکوب را برجسته می‌سازد.