بزرگترین آرایش هوایی آمریکا برای حمله به حکومت تهران
روزنامه والاستریت ژورنال از اعزام گسترده جنگندهها و هواپیماهای پشتیبانی ایالات متحده به خاورمیانه خبر داده و نوشته است این حجم از قدرت هوایی، بزرگترین تجمع از این دست در منطقه از زمان حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ به شمار میرود؛ تحولی که معادلات امنیتی پیرامون حکومت تهران را وارد مرحلهای تازه کرده است.
بر اساس دادههای ردیابی پرواز و اظهارات مقامهای آمریکایی، جنگندههای پیشرفته F-35 Lightning II و F-22 Raptor به منطقه منتقل شدهاند. همچنین ناو هواپیمابر دوم در راه خاورمیانه است و هواپیماهای فرماندهی و کنترل، سامانههای دفاع هوایی و تجهیزات جنگ الکترونیک نیز به آرایش عملیاتی افزوده شدهاند.
در دریا نیز ناو هواپیمابر USS Abraham Lincoln به همراه ناوشکنهای مجهز به دفاع موشکی در منطقه حضور دارد و ناو USS Gerald R. Ford با گروه ضربت خود در مسیر است. این سطح از استقرار، به گفته مقامهای آمریکایی، امکان اجرای یک کارزار هوایی چند هفتهای و پایدار علیه جمهوری اسلامی را فراهم میکند؛ نه صرفاً حملهای محدود و کوتاه.
گزارش وال استریت ژورنال تأکید میکند که Donald Trump هنوز تصمیم نهایی برای اقدام نظامی نگرفته است. او همزمان که چندین جلسه توجیهی درباره گزینههای نظامی دریافت کرده، همچنان بر امکان دستیابی به توافق دیپلماتیک تأکید دارد. به گفته Karoline Leavitt، در مذاکرات اخیر ژنو «کمی پیشرفت» حاصل شده، اما فاصله طرفین در برخی مسائل همچنان زیاد است.
گزینههای مطرحشده در کاخ سفید از حمله محدود به تأسیسات هستهای و موشکی تا کارزاری گسترده برای تضعیف ساختار رهبری حکومت تهران را در بر میگیرد. برخی مشاوران خارجی، از جمله Benjamin Netanyahu، توصیه کردهاند واشنگتن از فشار نظامی برای گرفتن امتیازهای بیشتر – بهویژه در حوزه موشکهای بالستیک – استفاده کند.
از منظر نظامی، برتری فناوری آمریکا – شامل رادارگریزی، تسلیحات دقیق دوربرد و شبکه فرماندهی پیشرفته – قابل مقایسه با توان هوایی جغرافیای ایران نیست. افزون بر این، دفاع هوایی جمهوری اسلامی در سال گذشته هدف حملات اسرائیل قرار گرفته و به گفته منابع غربی، آسیب دیده است.
با این حال، حکومت تهران همچنان از دو اهرم مهم برخوردار است: زرادخانه موشکهای بالستیک که میتواند پایگاههای آمریکا و متحدانش را هدف قرار دهد، و توانایی ایجاد اخلال در تنگه هرمز؛ گذرگاهی حیاتی برای انتقال انرژی جهانی در خلیج.
شایان ذکر است که استقرار گسترده نیروها بیش از آنکه مقدمه جنگ باشد، پیامی بازدارنده به تهران است. با این حال، مقامات آمریکایی اذعان دارند که تصویر روشنی از «روز بعد» یک کارزار هوایی گسترده وجود ندارد. حتی این پرسش مطرح است که در صورت تضعیف یا سقوط رأس هرم قدرت در جمهوری اسلامی، چه ساختاری جایگزین خواهد شد.
در عین حال، مخالفان حکومت تهران ممکن است در صورت آغاز حملات، اعتراضات داخلی را از سر بگیرند؛ وضعیتی که میتواند معادلات داخلی جغرافیای ایران را دستخوش تغییر کند و همزمان برای واشنگتن چالشهای جدیدی بیافریند.
اگرچه حجم کنونی نیروها با آرایش آمریکا در جنگ خلیج ۱۹۹۱ یا حمله ۲۰۰۳ به عراق قابل مقایسه نیست، اما برای یک کارزار هوایی چند هفتهای کافی ارزیابی میشود. شرایط امروز با سه دهه پیش متفاوت است: ائتلاف گستردهای شکل نگرفته، برخی کشورهای عربی حریم هوایی خود را محدود کردهاند، و آمریکا نیز با نیرویی کوچکتر اما فناوری پیشرفتهتر عمل میکند.
در نهایت، حکومت تهران اکنون با یک دوگانه راهبردی روبهروست: پذیرش محدودیتهای گسترده بر برنامه هستهای و موشکی، یا پذیرش خطر ورود به مرحلهای از تقابل نظامی که میتواند هفتهها یا حتی ماهها ادامه یابد. تصمیم نهایی در واشنگتن هنوز گرفته نشده، اما آرایش نیروها نشان میدهد که این بار، تهدید صرفاً لفظی نیست.
