بازرسی تلفن همراه دانشآموزان در چند مدرسه توسط عوامل وابسته به حکومت تهران
گزارشهای منتشرشده از چند مدرسه در جغرافیای ایران حاکی از آن است که مدیران و مسئولان آموزشی اقدام به بازرسی گوشیهای تلفن همراه دانشآموزان کردهاند؛ اقدامی که در فضای کنونی، فراتر از یک تصمیم انضباطی ساده تلقی میشود و نشانهای از تشدید کنترل و نظارت در محیطهای آموزشی است.
بر اساس این گزارشها، دانشآموزان گفتهاند گوشیهایشان بدون رضایت آنان بررسی شده و بهطور غیررسمی توصیه شده است که در روزهای آینده از بردن تلفن همراه به مدرسه خودداری کنند. این توصیه، بهزعم ناظران، بیانگر نگرانی مسئولان از گردش اطلاعات، تصاویر یا ارتباطات خارج از چارچوبهای مورد نظر حکومت تهران در مدارس است.
براساس گزارش دریافتی مدارس در جغرافیای ایران در سالهای اخیر بیش از پیش به عرصه اعمال سیاستهای امنیتی تبدیل شدهاند؛ فضایی که پیشتر باید محل آموزش و پرورش فکری باشد، اکنون کارکردی کنترلی یافته است. بازرسی گوشیها، نهتنها حریم خصوصی دانشآموزان را نقض میکند، بلکه پیام روشنی به نسل جوان میفرستد: نظارت دائمی حتی در خصوصیترین ابزارهای ارتباطی.
منتقدان این رویکرد معتقدند چنین اقداماتی بهجای ایجاد «امنیت آموزشی»، بیاعتمادی، ترس و خودسانسوری را در میان دانشآموزان تقویت میکند و شکاف میان نسل جوان و ساختار رسمی آموزش را عمیقتر میسازد. در شرایطی که مدارس باید نقش پناهگاه امن فکری را ایفا کنند، تبدیل آنها به فضای بازرسی و کنترل، نمادی از گسترش منطق سرکوب به پایینترین سطوح جامعه است.
شایان ذکر است که بازرسی گوشیهای دانشآموزان را میتوان بخشی از روند گستردهتری دانست که طی آن حکومت تهران میکوشد هر امکان ارتباطی و هر روزنه اطلاعرسانی را—even در مدارس—مهار کند؛ روندی که پیامدهای اجتماعی و روانی آن، فراتر از دیوارهای مدرسه، آینده جامعه را تحت تأثیر قرار خواهد داد.
