باجگیری سیاسی با جان زندانیان؛ فشار حکومت تهران بر بازداشتیهای دیماه برای حضور اجباری در راهپیمایی ۲۲ بهمن
همزمان با تداوم بازداشتهای گسترده پس از اعتراضات دیماه، گزارشهای متعدد از داخل زندانها و خانوادههای بازداشتشدگان حاکی از اعمال فشار سازمانیافته حکومت تهران برای وادار کردن زندانیان و خانوادههای آنان به حضور اجباری در راهپیمایی ۲۲ بهمن است؛ اقدامی که بهعنوان شرط «تخفیف مجازات»، توقف شکنجه یا تعلیق احکام اعدام مطرح میشود.
بر اساس این گزارشها، نهادهای امنیتی و قضایی به بازداشتشدگان اعلام کردهاند که شرکت خانوادهها در راهپیمایی حکومتی و ارائه فیلم و تصویر از حضور آنان، میتواند در «بررسی مجدد پرونده» مؤثر باشد. این سیاست، عملاً به ابزاری برای باجگیری سیاسی و استفاده تبلیغاتی از جان زندانیان تبدیل شده است.
منابع مطلع میگویند خانوادهها تحت فشار شدید روانی قرار دارند و به آنها هشدار داده شده که امتناع از همکاری، میتواند به صدور احکام سنگینتر، تداوم بازداشت انفرادی، یا حتی اجرای حکم اعدام منجر شود. بسیاری از این خانوادهها ناچار شدهاند در برابر دوربین، حضوری ساختگی در تجمعات حکومتی را به نمایش بگذارند؛ حضوری که نه از سر اعتقاد، بلکه از ترس جان عزیزانشان تحمیل شده است.
همزمان، گزارشها از افزایش بیسابقه شمار بازداشتشدگان خبر میدهد. بنا بر برآوردهای غیررسمی و اطلاعات جمعآوریشده از منابع حقوق بشری، بیش از یکصد هزار نفر همچنان در بازداشت نهادهای امنیتی حکومت تهران بهسر میبرند؛ آماری که ابعاد سرکوب را به سطحی کمسابقه در دهههای اخیر رسانده است.
شایان ذکر است که اجبار خانوادهها به حضور در تجمعات حکومتی، تهدید به شکنجه یا اعدام، و استفاده از اعتراف یا مشارکت نمایشی، مصداق بارز نقض حقوق بنیادین انسان، شکنجه روانی و سوءاستفاده از زندانیان سیاسی است؛ اقداماتی که بر اساس حقوق بینالملل، میتواند در ردیف جنایت علیه بشریت قرار گیرد.
در شرایطی که حکومت تهران تلاش دارد با تصاویر کنترلشده و روایتسازی رسانهای، مشروعیت ازدسترفته خود را بازسازی کند، واقعیت میدانی حاکی از تشدید سرکوب، وحشت حاکمیتی و تبدیل جان زندانیان به ابزار تبلیغات سیاسی است؛ روندی که شکاف میان حاکمیت و جامعه را عمیقتر از هر زمان دیگری کرده است.
