افشای شکاف میان سرکوب در داخل و رفاه در خارج؛ آقازادههای حکومت تهران زیر ذرهبین نیویورکپست
روزنامه نیویورکپست در گزارشی تفصیلی، بار دیگر به یکی از تناقضهای عمیق ساختار قدرت در حکومت تهران پرداخته است؛ تناقضی میان سرکوب گسترده معترضان در داخل جغرافیای ایران و زندگی مرفه فرزندان مقامهای ارشد این حکومت در ایالات متحده.
این گزارش با اشاره به افزایش درخواستهای شهروندان و فعالان در جغرافیای ایران برای اخراج برخی از فرزندان مقامهای حکومتی از آمریکا، نشان میدهد چگونه چهرههای نزدیک به هسته قدرت در تهران، همزمان از مزایای آزادی، امنیت و رفاه در غرب بهرهمند هستند؛ مزایایی که مردم داخل کشور از آن محروماند.
عیسی هاشمی؛ از خانواده گروگانگیر تا دانشگاههای آمریکا
بر اساس گزارش نیویورکپست، عیسی هاشمی، ۴۳ ساله، فرزند معصومه ابتکار—از چهرههای شناختهشده حکومت تهران—یکی از نمونههای بارز این دوگانگی است. ابتکار که در سال ۱۹۷۹ سخنگوی گروه اشغالکننده سفارت آمریکا در تهران بود و به «خواهر مری» شهرت داشت، بعدها بهعنوان معاون رئیسجمهوری و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست در ساختار قدرت جمهوری اسلامی فعالیت کرد.
در مقابل، پسر او پس از فارغالتحصیلی از دانشگاه تهران در سال ۲۰۰۶، در سال ۲۰۱۰ راهی ایالات متحده شد، در لسآنجلس دکترای «رهبری سازمانی» گرفت و اکنون بهعنوان استاد مدعو همان مؤسسه فعالیت میکند و در منطقه آگورا هیلز کالیفرنیا زندگی مرفهی دارد؛ موضوعی که خشم بسیاری از ایرانیان معترض را برانگیخته است.
فاطمه لاریجانی؛ زندگی دانشگاهی در آمریکا، قدرت سیاسی در تهران
گزارش نیویورکپست همچنین به فاطمه اردشیر لاریجانی، ۴۰ ساله، دختر علی لاریجانی میپردازد؛ فردی که سالها رئیس مجلس شورای اسلامی بوده و اکنون دبیر شورای عالی امنیت ملی و از چهرههای نزدیک به علی خامنهای محسوب میشود.
در حالی که علی لاریجانی اخیراً در شبکه اجتماعی ایکس، دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو را «قاتلان مردم ایران» خوانده است، دختر او در شهر آتلانتا زندگی میکند و بهعنوان پزشک دارای مجوز و استاد یار بخش خونشناسی و انکولوژی پزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه اموری مشغول به کار است.
این تضاد آشکار میان گفتار ضدغربی مقامات حکومت تهران و سبک زندگی فرزندانشان در آمریکا، به یکی از محورهای اصلی انتقاد افکار عمومی ایرانیان در داخل و خارج کشور تبدیل شده است.
آقازادهها؛ نماد بیعدالتی ساختاری
نیویورکپست با برجسته کردن این نمونهها، نشان میدهد پدیده «آقازادهها» تنها یک مسئله اخلاقی یا فردی نیست، بلکه بازتابی از بیعدالتی ساختاری در حکومت تهران است؛ ساختاری که در آن فرزندان مسئولان از مصونیت، امکانات و فرصتهای جهانی برخوردارند، در حالی که شهروندان عادی با سرکوب، فقر و محدودیتهای فزاینده مواجهاند.
گزارش نیویورکپست بار دیگر توجه افکار عمومی بینالمللی را به این پرسش جلب کرده است: چگونه حکومتی که شعارهای ضدآمریکایی و ضدغربی سر میدهد، همزمان آینده فرزندان خود را در امنترین و آزادترین کشورهای غربی تضمین میکند؟
افشای این شکاف، نهتنها مشروعیت اخلاقی حکومت تهران را زیر سؤال میبرد، بلکه به گفته بسیاری از فعالان، به یکی از عوامل تشدید خشم اجتماعی و تداوم اعتراضات در داخل ایران تبدیل شده است.
سعیده بندر
