اعتراضات کارگران پتروشیمی ماهشهر؛ نابرابری مزدی و وعدههای عملنشده
اعتراضات کارگران شرکت پایانهها و مخازن پتروشیمی ماهشهر همچنان ادامه دارد. این کارگران که از ۳۰ بهمن به دنبال تحقق وعدههای دادهشده درباره تبدیل وضعیت شغلی و بهبود شرایط معیشتی خود هستند، بار دیگر در هشتم اسفند در محوطه شرکت تجمع کردند.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، کارگران این شرکت در چند دوره تجمع خواهان پایان تبعیض در پرداخت دستمزدها، بهبود شرایط مزدی و مزایا، و امنیت شغلی از طریق تبدیل وضعیت شدهاند. با این حال، علیرغم وعدههایی که از سوی کارفرما در ۳۰ بهمن داده شد، تاکنون هیچ اقدامی در جهت اجرای این مطالبات صورت نگرفته است.
یکی از کارگران معترض در گفتوگو با ایلنا تأکید کرده که «بیعدالتی و تبعیض در پرداخت دستمزدها» موجب فشارهای شدید اقتصادی بر کارگران شده و همین امر باعث ادامه اعتراضات شده است.
تبعیض سیستماتیک در صنایع پتروشیمی
صنعت پتروشیمی که از مهمترین منابع درآمدی حکومت تهران محسوب میشود، سالهاست که به دلیل عدم شفافیت در نظام پرداخت، وجود شرکتهای پیمانکاری واسطه، و بیتوجهی به حقوق کارگران، شاهد اعتراضات مکرر است.
تبعیض مزدی: در حالی که مدیران و نیروهای رسمی حقوق و مزایای بالاتری دریافت میکنند، کارگران پیمانی و قراردادی از حداقل دستمزد و امنیت شغلی محروماند.
سوءاستفاده از قراردادهای موقت: بسیاری از کارگران با قراردادهای کوتاهمدت مشغول به کارند و در معرض خطر اخراج بدون دلیل قرار دارند.
عدم پاسخگویی مسئولان: با وجود تداوم اعتراضات، مسئولان و کارفرمایان وعدههای بینتیجه میدهند و این مسئله باعث افزایش نارضایتی شده است.
با توجه به بحران اقتصادی گسترده در جغرافیای ایران تورم افسارگسیخته و کاهش قدرت خرید کارگران، تداوم این اعتراضات محتمل به نظر میرسد. در صورتی که مسئولان همچنان به نادیدهگرفتن مطالبات کارگران و تکرار وعدههای بیعمل ادامه دهند، ممکن است دامنه اعتراضات گسترش یافته و سایر کارگران صنایع پتروشیمی نیز به این اعتصابات بپیوندند.
پرسش کلیدی اینجاست: آیا حکومت تهران که بخش بزرگی از منابع اقتصادی خود را صرف سیاستهای منطقهای و سرکوب داخلی میکند، حاضر است به جای تداوم این رویکرد، به مشکلات کارگران و معیشت آنها رسیدگی کند؟
