استقرار نیروهای سرکوبگر حکومت تهران در حیات مدارس
انتشار تصویری تازه از مدرسه ای در شهر اراک، بار دیگر پرده از یکی از نگرانکنندهترین ابعاد سرکوب اعتراضات مردمی در جغرافیای ایران برمیدارد؛ استفاده از فضاهای آموزشی بهعنوان پایگاه عملیاتی نیروهای حکومتی. تصویری که نشان میدهد این مدرسه، در دوره اعتراضات، نه محل آموزش کودکان، بلکه به مکانی برای استقرار و فعالیت نیروهای سرکوب تبدیل شده است.
بر اساس شواهد موجود در این تصویر، ساختمان مدرسه با حضور نیروهای حکومتی و تجهیزات مرتبط، عملاً از کاربری آموزشی خارج شده و در خدمت کنترل و سرکوب معترضان قرار گرفته است. این اقدام، پرسشهای جدی درباره امنیت دانشآموزان، نقض آشکار حقوق کودک و سوءاستفاده سیستماتیک از نهاد آموزش مطرح میکند؛ نهادی که باید مصون از هرگونه فعالیت نظامی و امنیتی باشد.
استفاده از مدارس بهعنوان پایگاه سرکوب، تنها یک تخلف موردی نیست. در سالهای اخیر و بهویژه در جریان اعتراضات سراسری، گزارشهای متعددی از شهرهای مختلف منتشر شده که نشان میدهد حکومت تهران، مدارس، مساجد و حتی مراکز درمانی را به نقاط استقرار نیروهای امنیتی و سرکوبگر تبدیل کرده است. الگویی که نشاندهنده فروپاشی مرز میان نهادهای مدنی و ساختار امنیتی است.
شایان ذکر است چنین اقداماتی، بیانگر هراس عمیق حکومت تهران از تداوم اعتراضات مردمی است؛ هراسی که آن را واداشته تا حتی حریم کودکان و فضای آموزشی را نیز به میدان امنیتی تبدیل کند. این سیاست، نهتنها اعتماد عمومی به نظام آموزشی را از بین میبرد، بلکه اثرات روانی و اجتماعی عمیقی بر نسل آینده برجای میگذارد.
در حالی که مقامات حکومت تهران همواره از «امنیت مدارس» سخن میگویند، تصاویر منتشرشده از مدرسه امام علی اراک، روایت دیگری را بازگو میکند: آموزشی که زیر سایه اسلحه و سرکوب قرار گرفته و مدارسی که به جای کلاس درس، به پادگانهای خاموش تبدیل شدهاند. واقعیتی که بار دیگر ضرورت توجه نهادهای بینالمللی حقوق بشر به نقض گسترده حقوق کودکان و آموزش در جغرافیای ایران را برجسته میسازد.
