چرا سخنی از زندان شیبان اهواز نیست؟ سکوت رسانهها و سیاستمداران درباره جان زندانیان سیاسی
اهواز- خبرگزاری دولت اهواز
در حالی که نام زندان اوین بهطور مستمر در تیتر رسانههای داخلی و بینالمللی دیده میشود، پرسشی جدی مطرح است: چرا درباره وضعیت زندانیان سیاسی در زندان شیبان اهواز کمتر سخنی گفته میشود؟ چرا برای نجات جان زندانیان سیاسی در شیبان کارزار فوری و گستردهای شکل نمیگیرد؟ و چرا بسیاری از خبرنگاران و سیاستمداران در اینباره سکوت اختیار کردهاند؟
زندان اوین به دلیل موقعیت جغرافیایی در تهران و حضور چهرههای شناختهشده سیاسی، همواره در کانون توجه رسانهها بوده است. دسترسی خانوادهها، فعالان و خبرنگاران به پایتخت، موجب شده اخبار این زندان سریعتر منتشر شود و بازتاب گستردهتری بیابد. حتی خود زندانیان، با لحنی انتقادی، گاه از آن با عنوان «هتل اوین» یاد میکنند؛ تعبیری که ناظر به مقایسه شرایط آن با برخی زندانهای دیگر کشور است، نه انکار فشارها و نقض حقوق در آن.
در مقابل، زندان شیبان در اهواز ــ که محل نگهداری شمار زیادی از زندانیان سیاسی، امنیتی و عقیدتی است ــ در حاشیه توجه رسانهای قرار دارد. فاصله جغرافیایی از مرکز، محدودیتهای شدید امنیتی، فشار بر خانوادهها و نبود دسترسی آزاد به اطلاعات، از جمله عواملی است که موجب شده صدای زندانیان این زندان کمتر شنیده شود.
گزارشهای منتشرشده از شیبان در سالهای گذشته حاکی از شرایط سخت نگهداری، محرومیت از درمان، فشارهای امنیتی و برخوردهای خشن بوده است. با این حال، نبود پوشش منظم خبری سبب شده حساسیت عمومی نسبت به وضعیت این زندان پایینتر از زندان اوین باشد.
در شرایط بحرانی و افزایش تنشهای امنیتی، این سکوت میتواند جان زندانیان سیاسی در شیبان را بیش از پیش در معرض خطر قرار دهد. نبود نظارت رسانهای و بینالمللی، عملاً فضای بستهتری برای اعمال فشار ایجاد میکند.
پرسش اصلی این است: آیا جان زندانیان بر اساس موقعیت جغرافیایی یا میزان شهرتشان ارزشگذاری میشود؟ چرا برای هر تحول در اوین، موجی از واکنشها شکل میگیرد، اما درباره شیبان و دیگر زندانهای دور از مرکز، واکنشها محدود و پراکنده است؟
خبرنگاران، فعالان حقوق بشر و سیاستمداران مسئولیت دارند که نگاه خود را از مرکز به حاشیه نیز گسترش دهند. تمرکز یکسویه بر یک زندان، هرچند مهم، نباید به نادیده گرفتن زندانهای دیگر منجر شود.
اگر هدف، دفاع از حقوق بشر و نجات جان زندانیان سیاسی است، این دفاع باید فراگیر و بدون تبعیض باشد. زندانیان شیبان نیز همان اندازه در معرض خطرند که زندانیان اوین. شکستن سکوت خبری درباره شیبان، نهتنها گامی در جهت عدالت رسانهای، بلکه اقدمهای ضروری برای حفاظت از جان انسانهایی است که در شرایطی سخت و دور از چشم افکار عمومی نگهداری میشوند.
بیتوجهی به شیبان، تنها یک خلأ رسانهای نیست؛ این سکوت میتواند به بهای جان زندانیان تمام شود.
برگرفته از پیامک خانواده زندانیان شیبان اهواز
