بازداشت بیرحمانه و با خشونت یک جراح فوقتخصص در مشهد توسط نیروهای اطلاعات حکومت تهران
بازداشت دکتر مانلی قیاسی، جراح فوقتخصص ۳۸ ساله شاغل در بیمارستان طالقانی مشهد، بار دیگر نگاهها را به روند برخوردهای امنیتی با متخصصان و چهرههای حرفهای در ایران معطوف کرده است؛ روندی که پیامدهای آن فراتر از یک پرونده فردی ارزیابی میشود.
بر اساس اطلاعات دریافتی، دکتر قیاسی روز ۲۳ بهمن ۱۴۰۴ بازداشت شده است. منابع آگاه میگویند او در زمان بازداشت دچار شکستگی و آسیب از ناحیه سر بوده؛ آسیبهایی که بنا بر گزارشها، توسط افراد دیگری نیز مشاهده شده است. این گزارشها، پرسشهای جدی درباره نحوه بازداشت و میزان استفاده از خشونت در جریان آن ایجاد کرده است.
از منظر تحلیلی، بازداشت یک پزشک فوقتخصص آنهم با گزارشهای همزمان از آسیبدیدگی جسمی نشانهای نگرانکننده از گسترش فضای امنیتی به حوزههایی است که پیشتر انتظار میرفت مصون از چنین برخوردهایی باشند. دکتر قیاسی، علاوه بر فعالیت حرفهای در حوزه جراحی، در زمینه بدنسازی نیز فعال بوده است؛ امری که نشان میدهد هدفگیری او صرفاً محدود به یک کنش یا موقعیت خاص نبوده و میتواند در چارچوبی گستردهتر تفسیر شود.
شایان ذکر است که تداوم برخوردهای خشن و غیرشفاف، بهویژه با نخبگان علمی و پزشکی، نهتنها اعتماد عمومی را فرسایش میدهد، بلکه پیام روشنی به جامعه حرفهای میفرستد: هیچ حوزهای از منطق امنیتی در امان نیست. در چنین شرایطی، سکوت نهادهای مسئول درباره جزئیات پرونده و وضعیت جسمی بازداشتشده، بر ابهامات میافزاید.
پرونده دکتر مانلی قیاسی را میتوان نمادی از تشدید فضای سرکوب دانست؛ فضایی که آثار آن تنها متوجه افراد بازداشتشده نیست، بلکه بهتدریج بر کیفیت خدمات عمومی، امنیت روانی جامعه متخصصان و آینده اعتماد اجتماعی سایه میاندازد.
