«تاریکی برای کشتار»؛ روایت تحقیقی گاردین از جنایت سازمانیافته حکومت تهران در دیماه خونین
یک گزارش تحقیقی تکاندهنده از روزنامه گاردین پرده از یکی از تاریکترین فصلهای سرکوب در جغرافیای ایران برمیدارد؛ فصلی که در آن، قطع کامل ارتباطات نه یک اقدام فنی، بلکه ابزاری حسابشده برای پنهانسازی کشتار گسترده معترضان بوده است.
بر اساس این گزارش، در روز پنجشنبه ۸ ژانویه (۱۸ دیماه) و پس از هفتهها اعتراضات سراسری، حکومت تهران عمداً کشور را در تاریکی مطلق اطلاعاتی فرو برد. اینترنت، پیامرسانها، شبکههای اجتماعی و حتی خطوط تلفن بهطور کامل قطع شد؛ اقدامی که امکان ثبت و انتقال لحظهای وقایع را از میان برد و ایران را به یک سیاهچاله خبری تبدیل کرد.
شلیک در سکوت؛ هزاران قربانی در چند روز
با وجود این خاموشی کامل، شواهد جمعآوریشده از شهرها و شهرستانهای مختلف نشان میدهد که نیروهای امنیتی حکومت تهران در این بازه زمانی بهطور سازمانیافته و گسترده به سوی جمعیت معترض آتش گشودند. برآوردها از تعداد کشتهشدگان، از چند هزار نفر تا بیش از ۳۵ هزار نفر متغیر است؛ اختلافی که خود گواهی بر شدت سرکوب و پنهانکاری سیستماتیک است.
گاردین تأکید میکند که دستیابی به آمار دقیق قربانیان، به دلیل سرکوب شاهدان، تهدید خانوادهها و کنترل مراکز درمانی و دفن، عملاً غیرممکن شده است.
کامیونهای بستنی برای انتقال اجساد؛ اسناد تازه از ابعاد کشتار در دیماه
بر اساس گزارش تحقیقی منتشرشده، شواهد جمعآوریشده از شاهدان عینی، مراکز درمانی، سردخانهها و گورستانها از وقوع کشتاری گسترده و سازمانیافته در جریان اعتراضات دیماه حکایت دارد.
طبق این گزارش، در چندین شهر، صدها پیکر جانباخته در مراکز درمانی و سردخانهها روی هم تلنبار شدهاند و بهدلیل حجم بالای اجساد، نیروهای امنیتی اقدام به انتقال پیکر کشتهشدگان با کامیونهای حمل بستنی کردهاند تا از فساد اجساد جلوگیری شود.
همچنین منابع پزشکی اعلام کردهاند شماری از قربانیان، در حالی که همچنان به دستگاههای پزشکی متصل بودهاند، با شلیک مستقیم گلوله به ناحیه سر جان خود را از دست دادهاند؛ موضوعی که نشاندهنده شلیک هدفمند و خارج از چارچوب هرگونه درگیری خیابانی است.
ناظران حقوق بشر تأکید میکنند که الگوی ثبتشده در این وقایع، فراتر از سرکوب اعتراضات بوده و از منظر حقوق بینالملل میتواند در چارچوب جنایت علیه بشریت مورد بررسی قرار گیرد.
پزشکان در خط آتش؛ درمان در سایه مرگ
یکی از مهمترین ابعاد این گزارش، افشای نقش کادر درمان در ثبت و مقابله با این جنایت است. پزشکان داخل ایران شبکهای غیررسمی تشکیل دادهاند تا آمار واقعی مرگومیر، نوع جراحات و شواهد شلیک مستقیم را مستندسازی کنند. بر اساس برآوردهای آنان، آمار واقعی کشتهشدگان حدود ۱۰ برابر ارقام رسمی اعلامشده توسط رژیم است.
یکی از جراحان حاضر در آن روزها به گاردین میگوید:
«بیمارستان به منطقه تلفات جمعی تبدیل شد. اینها گلوله هشدار نبودند؛ گلولههایی بودند که برای عبور از بدن طراحی شدهاند.»
بسیاری از پزشکان و پرستاران، با علم به خطر بازداشت یا اعدام، کلینیکهای مخفی راهاندازی کردند تا جان مجروحان را نجات دهند. اکنون گزارشهایی از بازداشت پزشکان منتشر شده و دستکم یک جراح با خطر حکم اعدام مواجه است.
تاریکی گذراست، جنایت ماندگار
گزارش گاردین نتیجهگیری میکند که بخش عمده این کشتار در تاریکی مطلق رخ داده است، اما این تاریکی نباید تداوم یابد. مردم جغرافیای ایران همچنان خواستار حقیقت، عدالت و پاسخگویی هستند و این خونها، بهعنوان اسناد زنده جنایت علیه بشریت حکومت تهران، در حافظه تاریخی باقی خواهد ماند.
برای سرزمین اهواز و دیگر مناطق سرکوبشده، این گزارش نه فقط یک افشاگری رسانهای، بلکه تأییدی بینالمللی بر آن چیزی است که مردم سالها فریاد زدهاند:
سرکوب، نه استثنا، بلکه سیاست رسمی حکومت تهران است.
