پارلمان اروپا: در کنار مردم ایران ایستادهایم، نه در کنار سرکوبگران
در ادامه واکنشهای بینالمللی به سرکوب خونین اعتراضات در جغرافیای ایران، یک نماینده پارلمان اروپا از حمایت کامل این نهاد از معترضان و محکومیت رسمی سرکوب توسط حکومت تهران خبر داد؛ موضعی که نشاندهنده ورود بحران ایران به مرحلهای تازه در سطح دیپلماسی اروپاست.
«سباستین تینککینن»، نماینده فنلاندی پارلمان اروپا، اعلام کرد که این پارلمان با رأی قاطع، سرکوب اعتراضات مردمی توسط حکومت تهران را محکوم کرده و از شورای اروپا خواسته است سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را در فهرست گروههای تروریستی اتحادیه اروپا قرار دهد. او همچنین بر ضرورت تحریم مقامهای کلیدی حکومت تهران بهدلیل نقش مستقیم در نقض حقوق بشر تأکید کرد.
بر اساس اعلام تینککینن، قطعنامه محکومیت سرکوب اعتراضات با ۵۶۲ رأی موافق، تنها ۹ رأی مخالف و ۵۷ رأی ممتنع به تصویب رسیده است؛ آماری که بهگفته ناظران، بیانگر اجماع کمسابقه سیاسی در اروپا علیه رفتارهای سرکوبگرانه حکومت تهران است. این رأیگیری نشان میدهد که روایت رسمی حکومت تهران درباره «اغتشاش» یا «دخالت خارجی» در اعتراضات، در نهادهای اروپایی خریداری ندارد.
در عین حال، تینککینن به رأیگیری جداگانهای در پارلمان اروپا اشاره کرد که بر اساس آن، شاهزاده رضا پهلوی برای سخنرانی در صحن پارلمان دعوت نشد. این رأی با ۱۳۲ موافق، ۳۸۲ مخالف و ۹۶ ممتنع به تصویب رسید. به گفته این نماینده فنلاندی، به او اعلام شده بود که چنین دعوتی ممکن است بهعنوان «حمایت از سلطنت» تلقی شود؛ موضوعی که به باور برخی تحلیلگران، نشاندهنده حساسیتهای داخلی پارلمان اروپا نسبت به شکل و چارچوب حمایت سیاسی از اپوزیسیون ایران است، نه نفی اصل حمایت از مردم معترض.
تینککینن در پیام خود با انتقاد از این رویکرد دوگانه گفت که در حالی که پادشاه اسپانیا قرار است در نشست آینده پارلمان اروپا در استراسبورگ سخنرانی کند، اولویت اصلی باید رسیدگی به وضعیت مردمی باشد که در ایران با اعدام، سرکوب و خشونت سیستماتیک روبهرو هستند. او تأکید کرد که مسئله ایران دیگر یک موضوع داخلی یا حاشیهای نیست، بلکه به یک چالش جدی حقوق بشری برای اروپا تبدیل شده است.
پارلمان اروپا پیشتر نیز در اقدامی نمادین اما معنادار، ورود دیپلماتها و نمایندگان حکومت تهران به ساختمانهای این پارلمان را ممنوع کرده بود؛ اقدامی که از نگاه ناظران، نشانه کاهش شدید مشروعیت بینالمللی حکومت تهران در نهادهای اروپایی است.
در مجموع، مجموعه این تحولات نشان میدهد که حمایت سیاسی اروپا از معترضان ایرانی وارد فاز عملیتری شده؛ فازی که میتواند به تحریمهای هدفمند، محدودسازی دیپلماتیک و افزایش فشار برای پاسخگویی عاملان سرکوب منجر شود. هرچند اختلافنظرها درباره نحوه تعامل با اپوزیسیون ایران همچنان وجود دارد، اما در یک نکته تردیدی باقی نمانده است: پارلمان اروپا، در سطح نهادی، در برابر سرکوب اعتراضات توسط حکومت تهران ایستاده است.
