
تلاش حکومت تهران برای «اقناع سیاسی» پس از کشتار معترضان؛ اصلاحطلبان در جلسات امنیتی زیر فشار روایت رسمی
بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی ایراناینترنشنال، در روزهای اخیر و همزمان با ادامه اعتراضات و افشای ابعاد کشتار معترضان، مقامهای امنیتی و استانداران حکومت تهران در چند استان اقدام به برگزاری جلسات موسوم به «توجیهی ـ امنیتی» با چهرههای اصلاحطلب کردهاند؛ نشستهایی که هدف اصلی آنها اقناع سیاسی و تحمیل روایت رسمی حکومت درباره سرکوب اعتراضات بوده است.
این جلسات که در ساختمان استانداریها برگزار شده، تلاشی آشکار از سوی حکومت تهران برای مدیریت شکافهای درونحاکمیتی و جلوگیری از همصدایی چهرههای اصلاحطلب با افکار عمومی خشمگین ارزیابی میشود. طبق اطلاعات موجود، در برخی از این نشستها میان اصلاحطلبان و مقامهای امنیتی جروبحثهای تندی شکل گرفته و شماری از حاضران نسبت به گستردگی کشتار و استفاده از خشونت مرگبار علیه شهروندان واکنش نشان دادهاند.
با این حال، پاسخ مقامهای امنیتی حکومت تهران در این جلسات، تکرار همان روایت آشنای امنیتی بوده است؛ روایتی که در آن قربانیان اعتراضات «تروریست»، «عوامل نفوذی» یا «افرادی واردشده از خارج از جغرافیای ایران» معرفی شدهاند. رویکردی که نهتنها با گزارشهای میدانی و شواهد تصویری همخوانی ندارد، بلکه بهگفته ناظران، تلاشی برای مشروعیتبخشی به سرکوب خونین و پاککردن صورتمسئله کشتار شهروندان است.
این سیاست پیشتر نیز از سوی چهرههای وابسته به ساختار قدرت مطرح شده بود. از جمله مسعود پزشکیان که بر «اقناع گروههای مختلف جامعه» از جمله پزشکان و نخبگان درباره سرکوب اعتراضات تأکید کرده بود؛ اظهاراتی که اکنون در قالب نشستهای امنیتی با اصلاحطلبان، وارد فاز اجرایی شده است.
برگزاری این جلسات در شرایطی صورت میگیرد که گزارشهای میدانی از شهرهای مختلف جغرافیای ایران، از تداوم فضای امنیتی، بازداشتهای گسترده، تهدید فعالان و تلاش سازمانیافته برای کنترل روایتها حکایت دارد. به باور تحلیلگران، حکومت تهران با این اقدامات میکوشد همزمان دو هدف را پیش ببرد: خاموشکردن صدای منتقدان درونسیستمی و تثبیت روایت رسمیای که کشتار معترضان را نه «جنایت»، بلکه «اقدام امنیتی مشروع» جلوه دهد.
با این حال، تشدید این فشارها و نیاز حکومت به اقناع سیاسی حتی در میان نیروهای اصلاحطلب، نشانهای از بحران عمیق مشروعیت و ناتوانی حکومت تهران در توجیه سرکوب خونین اعتراضات در برابر افکار عمومی داخلی و بینالمللی است.



