تهدید روزنامهنگاران اهوازی در آبادان و اهواز؛ تداوم سرکوب رسانهای حکومت تهران پس از اعتراضات دیماه در اهواز
به گزارش منابع اگاه همزمان با تشدید فضای امنیتی در جغرافیای ایران پس از اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، گزارشها حاکی از افزایش تماسهای تهدیدآمیز نهادهای امنیتی حکومت تهران با روزنامهنگاران مستقل، بهویژه خبرنگاران منتقد در اهواز و آبادان است؛ روزنامهنگارانی که بسیاری از آنان پیشتر نیز به دلیل مواضع حرفهای و انتقادی، از فعالیت رسانهای محروم شدهاند.
بر اساس اطلاعات تأییدشده، نهادهای امنیتی وابسته به حکومت تهران، بهویژه سازمان اطلاعات سپاه، طی روزهای اخیر با شماری از روزنامهنگاران تماس گرفته و آنها را بهطور مستقیم تهدید کردهاند که حق هیچگونه اطلاعرسانی درباره رویدادهای پس از اعتراضات دیماه را ندارند. این تهدیدها در حالی صورت میگیرد که بسیاری از خبرنگاران اهوازی سل هاست مجوز رسمی فعالیت انها را حکومت گرفته است و سالهاست بهصورت غیررسمی یا با حداقل امکانات، به ثبت و انتقال واقعیتهای میدانی مشغولاند.
منابع محلی تأکید میکنند که در این تماسها، روزنامهنگاران نویسندگان و بلاگر های اهوازی به صراحت از حضور در محل اعتراضات، خروج از شهر، یا انتشار هرگونه گزارش، تصویر یا تحلیل درباره سرکوبها منع شدهاند. مأموران امنیتی هشدار دادهاند که هر نوع فعالیت رسانهای میتواند با اتهامهای سنگینی همچون «همکاری با دولتهای متخاصم علیه حکومت تهران» همراه شود؛ اتهامهایی که پیشتر نیز زمینهساز بازداشت، شکنجه و احکام سنگین قضایی بوده است.
این فشارها محدود به اهواز و آبادان نیست، اما در مناطق آبادان و اهواز و خرمشهر شدت بیشتری دارد؛ چرا که روزنامهنگاران این مناطق، سالهاست با واقعیت تبعیض ساختاری، سرکوب مضاعف و نگاه امنیتی حکومت تهران مواجهاند. بسیاری از خبرنگاران محلی پیش از این نیز به دلیل افشای وضعیت معیشتی، سرکوب اعتراضات، آلودگیهای زیستمحیطی و نقض حقوق مردم بومی اهوازی، از فعالیت رسانهای منع یا تهدید شدهاند.
در همین چارچوب، حکومت تهران اخیراً با توقیف روزنامه «هممیهن» به دلیل پوشش اعتراضات و پرداختن به خانوادههای جانباختگان، بار دیگر نشان داد که سیاست رسمیاش نه مدیریت بحران، بلکه خاموشسازی صداهای مستقل و حذف روایتهای ناهمسو است.
شایان ذکر است که تهدید روزنامهنگاران، بهویژه در اهواز و آبادان، بخشی از راهبرد امنیتی حکومت تهران برای پنهانسازی ابعاد واقعی جنایات و سرکوبها در جغرافیای ایران است؛ راهبردی که با وجود فشار و ارعاب، همچنان با مقاومت خبرنگاران محلی و ثبت حقیقت در حافظه جمعی مردم روبهروست.
