ایران در خاموشی مطلق؛ حکومت تهران رکورد جهانی قطع اینترنت را شکست تا حقیقت سرکوب پنهان بماند
نهاد پایش اینترنت نتبلاکس صبح جمعه ۲۶ دیماه اعلام کرد که قطع کامل اینترنت در ایران از ۱۸۰ ساعت عبور کرده و از نظر مدتزمان، حتی از خاموشی گسترده ارتباطات در جریان سرکوب اعتراضات آبان ۱۳۹۸ نیز فراتر رفته است؛ اقدامی که ایران را در زمره بیسابقهترین نمونههای قطع سراسری ارتباطات دیجیتال در جهان قرار داده است.
بر اساس گزارش نتبلاکس، با وجود گذشت بیش از هفت روز از قطع کامل اینترنت، هیچ نشانهای از بازگشت حتی محدود یا منطقهای ارتباطات مشاهده نمیشود. این در حالی است که در آبان ۱۳۹۸، اینترنت پس از حدود پنج روز بهطور کامل و نزدیک به ۱۱ روز بهشکل ناپایدار و محدود، بهتدریج وصل شد؛ روندی که در نهایت به افشای ابعاد واقعی کشتار معترضان، شمار کشتهشدگان و گستره بازداشتها انجامید.
قطع اینترنت؛ مقدمه پنهانسازی سرکوب
نتبلاکس با یادآوری تجربه آبان ۹۸ تأکید کرده است که افشای حقیقت، همواره پس از بازگشت اینترنت آغاز شده است. به همین دلیل، تداوم خاموشی کنونی بیش از آنکه یک اقدام فنی یا مقطعی باشد، بهعنوان ابزاری آگاهانه برای پنهانسازی سرکوب ارزیابی میشود.
بررسیهای رادیو فردا نشان میدهد که در سطح جهانی، تنها موردی که از نظر مدتزمان قطع کامل اینترنت از وضعیت فعلی ایران فراتر رفته، کودتای اکتبر ۲۰۲۱ در سودان بوده است؛ مقایسهای که نشان میدهد حکومت تهران عملاً ایران را وارد شرایطی مشابه وضعیت کودتایی کرده است.
«ایزولاسیون مطلق اینترنت»؛ پروژه امنیتی حکومت تهران
گروه «فیلتربان»، فعال در حوزه امنیت دیجیتال و مقابله با فیلترینگ، اعلام کرده است که حکومت تهران وارد مرحلهای تازه و بیسابقه از محدودسازی ارتباطات دیجیتال شده و بهصورت گامبهگام در حال اجرای پروژهای موسوم به «ایزولاسیون مطلق اینترنت» است.
به گفته فیلتربان، هدف نهایی این پروژه آن است که دسترسی به اینترنت بینالمللی از یک حق عمومی، به «امتیاز امنیتی» ویژه برای مقامات، نهادهای حکومتی و افراد دارای مجوزهای خاص تبدیل شود. در حال حاضر نیز تنها شماری از رسانههای حکومتی و فعالان رسانهای نزدیک به حکومت تهران به اینترنت دسترسی دارند؛ امری که نشاندهنده طبقاتیسازی عامدانه ارتباطات است.
بر اساس یافتههای این گروه، پروژه «ایزولاسیون مطلق اینترنت» در مرکز ملی فضای مجازی و در لایههای امنیتی مرتبط با پدافند غیرعامل و نهادهای نظامی–امنیتی طراحی و اجرا میشود؛ ساختاری که نشان میدهد قطع اینترنت نه تصمیمی اضطراری، بلکه راهبردی از پیشطراحیشده است.
پیامدهای انسانی؛ اهواز، بلوچستان و مناطق معترض
تجربههای گذشته نشان داده است که قطع اینترنت، بیش از همه به زیان مناطق معترض و بهحاشیهراندهشده مانند اقلیم اهواز و بلوچستان تمام میشود؛ مناطقی که همزمان با سرکوب میدانی، از حق دیدهشدن و رساندن صدای خود به جهان نیز محروم میشوند.
خاموشی ارتباطات در چنین مناطقی، عملاً به حکومت تهران اجازه میدهد تا سرکوب را بدون هزینه رسانهای و بینالمللی پیش ببرد؛ وضعیتی که جان شهروندان را بیش از پیش در معرض خطر قرار میدهد.
عبور قطع اینترنت ایران از رکورد آبان ۱۳۹۸، نشانه ورود حکومت تهران به مرحلهای تازه از حکمرانی امنیتی و انزوای دیجیتال است؛ مرحلهای که در آن، حقیقت دشمن اصلی تلقی میشود و اینترنت به میدان جنگ تبدیل شده است. تداوم این خاموشی، نهتنها زنگ خطر جدی برای آزادی بیان، بلکه نشانهای آشکار از ترس حکومت از افشای واقعیت سرکوب در خیابانها است.
